Tagarchief: schuurpapier

Whot not….Wat niet!

Alweer een hele tijd terug werd ik in het Engels per mail benaderd. Het handelde over een ‘whatnot’ die van haar oma was geweest en die had hem weer van haar oma…..Kortom….dit ding moest behoorlijk oud zijn. De naam ‘what-not’ intrigeerde me. Wat niet….in het Nederlands. Maar wat dan wél? De foto die een jaar of vijf geleden was gemaakt bood uitkomst….Een paar poten met een blad, in het midden een spiegel en aan weerskanten een ondersteund plankje…Tsja….Wat kun je daar allemaal niet mee doen? 20150909_105143

Toen ik het meubeltje ophaalde zag het er toch echt wat minder florissant uit dan op de foto. Het ding lag behoorlijk uitelkaar. De ornamentjes die de schapjes aan de zijkanten ondersteunden waren gebroken en eigenlijk niet meer te redden. Een groot aantal bolletjes die ter versiering waren aangebracht waren niet meer aanwezig. Enkele railing versierinkjes waren afgebroken of ontbraken. De lak was vergaan en het meubeltje was vies.

Kortom een leuk project voor een stagiair! De spiegel die in het midden zit is eigenlijk te zwaar voor de sierlijke, lichte pootjes van het meubel en de diepte is eigenlijk té gering om het geheel stevig te kunnen neerzetten.

We besluiten eerst die spiegel (die nog net wordt vastgehouden door een spijkertje die het achterblad op zijn plaats hoort te houden) er uit te halen en die veilig op te bergen zodat ie niet kan breken. Maar wat is dit nu? Achter de spiegel zitten kranten. Oude, vergeelde kranten die bij aanraking eenvoudig afbrokkelen. Bij nadere inspectie blijken het pagina’s te zijn van de Montreal daily star van 23 december 1895. Hoe gaaf is dát? Op de pagina’s advertenties gericht op de kerstaankopen. Je krijgt een gratis zakmes bij aanschaf van een kostuum……en de autoharpen zijn ook in de aanbieding. Nu vanaf $3,50…..Ik durf de kranten niet geheel te ontvouwen omdat ik bang ben ze teveel te beschadigen. Dit is gaaf en dit moet weer terug op zijn plek wanneer de hij klaar is. De spiegel is met de hand gemaakt zie ik aan de menielaag die met een kwast is opgebracht. Origineel dus….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Er wordt een tweetal nieuwe ornamentjes gedraaid.  De ornamentjes onder de schapjes worden overgetekend en uitgezaagd met een figuurzaag uit beukenhout. De balletjes maken we niet zelf. Ik koop een aantal houten kralen die bij benadering dezelfde maatvoering hebben als de originele. Daarna moeten we de blanke nieuwe onderdelen op kleur zien te krijgen. Dat is een hoop geklooi met waterbeits en borma houtkleurstof. We komen in de buurt.

Nadat alle onderdelen weer op hun plaats zijn gezet en ook de gebroken poten weer zijn gerepareerd, wordt het meubel weer in elkaar gezet. Nu volgt het onderdeel dat ik altijd het leukste vind. De afwerklaag! Het liefst zou ik het meubel traditioneel politoeren, maar de oppervlakken zijn zo klein en de hoeveelheid kwetsbare ornamentjes is zo groot dat politoeren geen optie is. We brengen met borma houtkleurstof een beetje politoervernis op kleur en testen daarmee wat de uiteindelijke kleur gaat doen. Beetje meer van dit……beetje minder van dat……De kleur wordt nu perfect. Nog een beetje ethanol er bij om de substantie wat eenvoudiger te laten vloeien en dan een geitenharen politoerkwast pakken waarmee het meubel al ‘aaiend’ wordt bestreken met schellak. Die politoerkwasten vragen een wat speciale behandeling. Het is geen schilderen….maar meer politoeren met een kwast. Daarna laten uitharden en waar nodig wat schuren met korrel 2500 schuurpapier.

Als de schellak hard is, wordt de laag nabehandeld met briwax in de kleur mahonie. De kleur is nu perfect en het oppervlak voelt aan als babybilletjes. 20151204_135451

De spiegel wordt met staalwol 00000 goed schoongemaakt en komt weer terug op zijn plaats. De oude kranten komen er weer in ter bescherming en de achterplaat wordt weer netjes met spijkertjes vastgezet. De ‘what-not’ is ready to rock and roll again.

 

 

 

 

Mijn dochter van 11 vindt de  ‘what-not’  een echt  meidenmeubel. Prachtig om sieraden op neer te leggen of make-up spulletjes, haarborstels en haarklemmen. Misschien moet ik speciaal voor haar toch maar eens iets maken dat geinspireerd is op deze ‘whatnot’

20160113_104947

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder meubelrestauratie, Uncategorized

Tafelblad ontdoen van (krijt) verf

Vandaag een tafelblad van krijtverf ontdoen. Het witte vuren blad met vlekken en kringen wordt losgemaakt van het onderstel en in drie delen gezaagd. De delen worden geschaafd met de vandiktebank. De kanten worden geschaafd en de kopse kanten geschuurd. tafel opknappen MeubeluniekDaarna worden de drie delen weer netjes tegen elkaar aangelijmd met witte houtlijm. Lijmklemmen houden de boel een uurtje op zijn plaats. tafel opknappenAls de lijm droog is wordt de overtollige lijm met een verfkrabber verwijderd en wordt het blad met de bandschuurmachine glad geschuurd. Eerst dwars, daarna in de lengterichting van het hout. meubeluniek tafel opknappenDe tafel wordt de eerste keer in de parketlak gezet. Ik gebruik de parketlak van borma glans 10, dat is behoorlijk mat. Als de lak droog is wordt geschuurd met korrel 280. Zonder druk, netjes de oneffenheden wegschuren. Daarna komt er een tweede laag op. Na drogen is de tafel klaar. tafel opknappenHet eindresultaat.

Lijstje met materialen:  Parketlak Borma

Spalter

Schuurpapier

Gereedschap: Cirkelzaag, vandiktebank, bandschuurmachine

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Politoeren

Er wordt mij regelmatig gevraagd of ik niet een cursus politoeren kan geven. Wel beste mensen het antwoord is nee. Natuurlijk…als je leerling bent van Deltion, Cibap of HMC en bij mij stage loopt en uitermate geinteresseerd bent in de koningin aller houtafwerkingen, maak je nog wel een kans, maar voor iedereen die niet in deze categorie valt:  Helaas Pindakaas….

Waarom toch deze stellige houding mijnerzijds? Nou gewoon omdat ik iemand ken die deze techniek tot in de finesses beheerst en zijn
kennis met het schijnbare  gemak van een balletdanser die het zwanenmeer danst  verspreidt.

Aan zijn keukentafel in Groot Ammers, waar het lekker warm is door het altijd brandende Aga fornuis en waarin de soep voor  de middagpauze lekker  warm staat, zal hij je dan alles vertellen over schuurpapier, houtvezels, puimsteen en puimdotten. Over  lakluizen, stoklak, knoplak, ontwaste schellak en politoerolie. En tussendoor ga je aan het werk met je eigen werkstuk in de werkplaats van de verbouwde boerderij waar het allemaal begon.

Ondertussen loopt de politoergoeroe rond en stelt de goede vragen. Zit er voldoende schellak in je dot? Is de dot voldoende koud van de ethanol? Zie je wolkjes? Kun je de strepen die je dot achterlaat wegpoetsen? Wat vertelt de dot je allemaal?  Daarna is het oefenen en meer oefenen. Maar na de tweedaagse cursus is de basis gelegd om zelf verder te kunnen. En wil je meer? Dan kan ook nog worden gekozen voor een vervolgcursus. En neem van mij aan…..ook dat is zeker geen straf.  Zit ik nu gewoon een beetje de concurrentie aan te bevelen? Marketingtechnisch misschien niet echt slim, maar er zijn nu eenmaal dingen  die je beter kan overlaten aan specialisten in hun vakgebied en van marketing had ik toch al geen verstand. Dus wil je leren politoeren…? Ga naar Ron van Zaltbommel of check tenminste zijn site www.politoeren.com

Aan de keukentafel. Op de achtergrond de Aga

Oefenen en meer oefenen

Een kleurverloop maken komt in de vervolgcursus

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Bonbonschaal

Wat is dat houtdraaien toch geweldig werk. Ik had nog een stuk resthout liggen dat afkomstig is uit het “het blok” (zie paar blogjes geleden). Het lag al bij de kachel om te worden opgestookt, maar ik heb het voor de poorten van de hel weggesleept.  Een stuk populieren waarvan ik gewoonlijk de schoonheid niet zo in zie.  Dergelijk hout heb ik dagelijks aan mijn voeten in de vorm van klompen, maar ik heb er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan dat er ook prima siervoorwerpen van kunnen worden gemaakt. Het hout is licht van kleur en vertoont weinig tekening. Eigenlijk best saai. Maar het heeft voor de houtdraaier en trouwens ook voor de houtsnijder toch de behoorlijk prettige eigenschap dat het zacht is, weinig noesten heeft en een dichte struktuur heeft. Bij snijdend draaien resulteert dit in prachtige houtkrullen die van de draaibeitels afkomen (als die tenminste voldoende scherp zijn). Na een behandeling met ultrashine en shellawax blijkt dat er eigenlijk toch ook een prachtige marmerachtige tekening in zit met fraaie grijs en bruintinten.

Het voetje maakte ik van een stuk  meranti. Ook niet bepaald een toonbeeld van schoonheid. Het is het hout waar veelal kozijnen van worden gemaakt. Ook hiervoor geldt dat het prachtig wordt door een behandeling met ultrashine en shellawax.

 In de ultrashine zit puimsteen. Dat zorgt voor een zijdezacht resultaat. Het lijkt alsof het object is geschuurd tot  korrel 2000 schuurpapier.

De shellawax is een mix van schellak en was. Na de ultrashine gaat het met shellawax pas echt glimmen. Stevige druk geven is daarbij belangrijk. Beiden uiteraard te koop in de webshop www.meubelrestauratieshop.nl evenals veel draaigereedschap van Kirschen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder houtdraaien