Tagarchief: briwax

High end zaag van cheapy toffelzaag

Met een toffelzaag heb ik het nooit goed kunnen worden. Hat handvat draait in je hand, waardoor ie instabiel is. Bovendien wordt je pols gedwongen in een vervelende positie. Hoog tijd om dat maar eens te veranderen.

 

Onlangs kwam ik op de prachtige website van Blackburn. Hier is veel fraaie informatie vandaan te halen over allerhande zagen. Ik haalde er de templates vandaan die ik nodig heb voor deze zaag en ook nog een hele hoop anderen. Die templates zijn hier te downloaden en te printen. http://www.blackburntools.com/articles/saw-handle-templates/index.html

 Verder hebben we nodig:

1.       Voordelige toffelzaag

2.       Twee M6 verbinders voor keukenkasten van metaal

3.       Stukje hout van het goede formaat (afhankelijk van je handvat) Ik nam Amerikaans noten met een dikte van 24 mmbenodigdheden

Aan gereedschap:

1.       Decoupeerzaag/lintzaag/figuurzaag

2.       Goede houtraspen

3.       Goede vijlen

4.       Beitels

5.       Schuurpapier

6.       Haakse slijper of ijzerzaag

7.       Boorstandaard met boren

8.       Schellak

9.       Was

 zagenNeem de tekening over met carbonpapier op het hout. Zaag de vorm zo nauwkeurig mogelijk uit met lintzaag, decoupeerzaag of figuurzaag en werk de zaagsporen globaal weg met een rasp en een vijl. De ronde rasp en ronde vijl heb ik het meest gebruikt om de ronde contouren netjes te volgen.

slijpenTik het ronde heft van de zaag er af. Blad in de bankschroef (stukje hout tegen het heft en met een hamer tegen het hout tikken) en slijp een hoek van de zaag af. Houd de tekening goed in de gaten voor de juiste hoek. Pas het blad op het handvat om te kijken of alles klopt. Neem de schuine lijn over op het nieuwe ‘fishtail’ handvat. Zet de greep in de bankschroef en zaag een zaagsnede tot aan die lijn. Hier komt het blad straks in.

gat stekenDe rug van de zaag is dikker dan het blad en daarom moet er een ruimte gemaakt worden waar deze precies in valt.  Controleer regelmatig of je ‘op diepte’ bent en ook of de breedte correct is. Uiteindelijk past de rug keurig in het gat.

Boren.jpgJe kunt nu de gaten voor de bevestiging boren. Doe dit in stappen en boor tegelijk door handvat en zaagblad heen. Vergeet niet eerst de gaten voor de koppen te verzinken en boor daarna de gaten tot 8 mm. De verbindingsboutjes zijn een stuk te lang en moeten worden aangepast. Slijp een stuk van de bus af, maar ook van de bout zodat ze straks goed aantrekken.

raspen en schurenAls het hele circus prima in elkaar past, mag de boel uitelkaar en kan de fijne afwerking gaan beginnen. Met raspen, vijlen en schuren wordt de boel keurig gemodelleerd en glad gemaakt.

Daarna bracht ik twee lagen schellak sanding sealer van borma aan. Dat voelt prettig aan, glimt als een dolle en is supersnel droog. Als laatste bracht ik met 00000 staalwol een laagje briwax aan.

20171121_162408Het resultaat mag er wat mij betreft zijn. Wat een onprettige toffelzaag was is nu een prima zwaluwstaartzaag geworden. Natuurlijk geen echte ‘high end’ zaag, maar wel een met dezelfde ‘looks and feels’.

Ik ben erg benieuwd naar de aanpassingen die jullie hebben gedaan aan jullie gereedschap. Vertel het hieronder, want anderen kunnen er veel baat bij hebben en lering uit trekken….

Met getande groet,

 

Richard

 

 

 

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Gereedschap maken, how to, Techniek

Ouderwetse sponningschaaf

Het is al weer een tijdje geleden dat iemand in de winkel op bezoek kwam en me vroeg of ik ook belang had bij een doos met ‘oude troep’. De man had een hele partij oude schaven en daar deed hij eigenlijk niets mee. Ze waren van zijn overleden vader geweest en nu stonden ze in de weg na het opruimen van zijn schuurtje. De man vond dat ik zo’n leuke collectie oude schaven bovenop de kast in de winkel had staan en dat ie me met deze doos vol ‘oude zooi’ wel een plezier zou kunnen doen. Met grote interesse nam ik de doos van de man aan. Een aantal van de schaafjes was niet meer te redden, maar van een kleiner aantal zag ik er weldegelijk brood in om ze een nieuw leven te geven. Weken….maanden….zelfs een paar jaar gingen voorbij, dit ik eindelijk mijn oog had laten vallen op dit prachtige schaafje. Behoorlijk gaaf en volledig compleet. Ik besloot het schaafje op te knappen.

Allereerst haalde ik het schaafje uit elkaar. De bronzen onderdelen werden verwijderd en het zijsnijmes ook. Met een flinke tik met een houten hamer op de achterkant van de schaaf kwam de spie die de beitel op zijn plaats houdt los.

pixlr-4

De beitel was nog lang genoeg, maar niet vlak. Die heb ik eerst maar eens gevlakt op een glazen plaat. Een beetje natspuiten en dan een vel watervast schuurpapier erop leggen. Achtereenvolgens werd de beitel met de platte kant over korrel 500, 600 en 800 gehaald. Daarna werd ie over dezelfde korrels geslepen. Als laatste werd ie over een leren riem gehaald met een polijstmiddel. De beitel was weer zo scherp als een scheermes en klaar voor zijn taak.

Het zijsnijmes onderging hetzelfde lot en was weer klaar voor gebruik.pixlr-3

De bronzen onderdelen werden keurig gepoetst en voorzien van een laagje schellak ter bescherming.

De houten onderdelen werden voorzien van een vijftal lagen schellak in de vorm van borma sandingsealer blond. Daarvan ging de boel mooi glimmen. Tenslotte werd de boel in de briwax gezet. De boel werd weer inelkaar gezet en getest. Het schaafje werkte weer prima en ik verbaasde me over de snelheid waarmee een sponning kon worden geslagen. Alleen aan de kopse kant van het hout brak wat hout uit en dat leverde een wat rafelige kant op. Jammer. Dat moest beter kunnen. 

pixlr-2

Bij nadere inspectie bleek dat het voorsnijmes niet mooi in lijn stond met de schaafbeitel. De schaafbeitel was in feite te breed en deed daarom de voorsnede die de voorsnijder had aangebracht, teniet. De functie ging erdoor verloren. Nadat ik de schaafbeitel wat smaller had gemaakt en in lijn kwam te staan met de voorsnijbeitel werkte het schaafje weer perfect. Later realiseerde ik me dat ook bij een moderne freeskop zo’n voorsnijder aanwezig is. Hierdoor krijg je een veel nettere snede. pixlr-1

Hier zie je de schaaf in werking:

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Frichard.vermeulen.359%2Fvideos%2F1187851997931495%2F&show_text=0&width=560

Een bovenfrees kan dan een heel handig apparaat zijn, soms is toch echt sneller te werken met een sponningschaaf als deze. Je hoeft hem niet uit zijn koffer te halen, een frees te zoeken, een frees in te zetten, het snoer uit de knoop te halen, de geleiders af te stellen etc. Ik weet zeker dat ik deze sponningschaaf vaker ga gebruiken. En ik weet ook zeker dat ik nog wel meer van die oude gereedschapjes in ere ga herstellen.

Houtelijke groet,

Richard

1 reactie

Opgeslagen onder Techniek

Een nieuwe werkbank

Voor de cursus politoeren moest ik in mijn kleine werkplaats ruimte creëren voor twee werkbanken. De combinatiemachine ging naar achteren nadat ie gedeeltelijk was gedemonteerd……Maar ik hád helemaal geen tweede werkbank…..Gelukkig had ik nog wel een zwaar beuken paneel staan dat dienst had moeten doen als keukenwerkblad, maar dat zichzelf blijkbaar een andere taak had toebedeeld. Het blad was gaan torderen en daarom onbruikbaar geworden om als aanrechtblad te dienen. Daarom besloot ik het getordeerde, onbruikbare, beuken paneel te gaan omvormen tot werkbare tweede werkbank voor mijn cursisten. Het werd een kruising tussen een traditionele schoolwerkbank en een festoolwerktafel.

 

Ik wil zware poten hebben van 90×90 mm. Ik zaag dus het blad in stroken 95 mm om iets over te houden als de delen ten opzichte van elkaar wat verschuiven. De dikte van het blad is 45mm en dit 2x maakt ook weer 90mm. Mooi! De poten worden verlijmd. Handig hulpmiddel is een rubber spatel van IKEA om de lijm te verdelen. Na droging worden de poten keurig op 90 mm geschaafd.collagewerkbank 1

Ik wil de werkbank net iets méér geven en dus besluit ik er een mooi stripje wengé in te lijmen op de hoek. Het zijn stripjes van een oude parketvloer. Ik schaaf ze op 4 mm dikte. Dat is precies de dikte van mijn zaagblad. De zaag wordt onder verstek gedraaid zo hoog dat er ongeveer 10 mm diep wordt gezaagd. Daarna worden de stripjes in de gleuf gelijmd en na droging vlak geschaafd en geschuurd. Pas op voor splinters, want wengé geeft lange splinters die gemakkelijk onder je huid of nagels willen verdwijnen en daar behoorlijk kunnen gaan irriteren. Als het spul is gladgeschuurd worden de poten afgekort. Voor mij is dat 780 mm maar dat kun je aanpassen op je eigen lengte.werkbank 2

Nu worden de dwarsregels gezaagd. Ik had al besloten dat het hele circus met pen en gatverbindingen in elkaar kwam en daarom hanteer ik de volgende formule: Ruimte tussen de poten+2x de pootdikte+2x5mm overmaat. Ik kom uit op 900 mm. Ook bij deze regels wordt een strip wengé ingelijmd.

Aan de dwarsregels worden pennen gezaagd met een spatpen. De regels die aan de bovenkant komen krijgen een grotere spatpen waardoor het gat in de poot straks wat lager kan komen te liggen. Hierdoor heb je strakt een sterkere verbinding en loop je niet het risico dat het hout aan de kopkant uitscheurt. werkbank 3

Nu worden de gaten geboord met de langgatboorinrichting. Dwars door de poten heen. Ik wil de verbinding straks onderdeel laten zijn van de vormgeving. Gewoon voor ‘de mooi’. De gaten komen verspringend bovenelkaar zodat de ene pen geen last heeft van degeen die er haaks op komt. Het uitmeten van de plaats waar de gaten komen moet je dus zorgvuldig afschrijven. De gaten worden iets schuin gefreesd zodat een soort van zwaluwstaartgat ontstaat.

Nu kunnen twee pootstellen worden gemaakt. Deze worden vast verlijmd nadat de pennen zijn ingezaagd. In die zaagsnede komt een wigje van wengé die de boel uiteendrijft en het ‘zwaluwstaartgat’ opvult.  werkbank 4

 De regels die straks demontabel zijn, moeten een stuk langer worden gemaakt omdat daar straks ook nog een wig doorheen getikt moet worden. Door de gemaakte pennen komt eveneens een gat dat een fractie schuin loopt. Hierdoorheen komen wiggen van essen en wengé die de twee pootstellen bij elkaar houden. Werkbank 6Voor de regels bovenaan kies ik voor een schuifzwaluwstaart. De staart zaag ik met de cirkelzaag en een pennen hulpstuk.  Het gat voor de staart wordt verder uitgestoken met een beitel.werkbank 7

Het blad wordt gemaakt van een volle betonplexplaat die doormidden wordt gezaagd. Zo ontstaat een blad van 1220 x 1220 mm. Op de bovenste plaat wordt een raster uitgezet. Op de kruispunten word een gat geboord van 20 mm nadat de platen eerst aan elkaar zijn geschroefd. Om die gaten loodrecht door de platen te krijgen gebruik ik hiervoor een bovenfrees met een 20 mm boor. Dat werkt perfect, maar je krijgt er wel een behoorlijke bende van. Werkbank 8In de bladregels wordt met de lamellomachine een aantal gleufjes gefreesd. Met metalen plaatjes die draaibaar zijn wordt het blad zo vastgezet aan het onderstel. werkbank 9Als laatste wordt een rand van 60 mm om de platen verlijmd met lamello’s en lijm. Het beukenhout wordt afgewerkt met een tweetal lagen Danish oil en briwax. Uiteraard kunnen er ook nog bankschroeven aan worden gemaakt, maar dat heb ík niet gedaan omwille van het gewicht. Ik kan deze werkbank zelfstandig in- en uit elkaar halen hoewel het gewicht van het blad toch al behoorlijk fors is.

Houtelijke groet,

Richard

2 reacties

Opgeslagen onder how to, Techniek

Whot not….Wat niet!

Alweer een hele tijd terug werd ik in het Engels per mail benaderd. Het handelde over een ‘whatnot’ die van haar oma was geweest en die had hem weer van haar oma…..Kortom….dit ding moest behoorlijk oud zijn. De naam ‘what-not’ intrigeerde me. Wat niet….in het Nederlands. Maar wat dan wél? De foto die een jaar of vijf geleden was gemaakt bood uitkomst….Een paar poten met een blad, in het midden een spiegel en aan weerskanten een ondersteund plankje…Tsja….Wat kun je daar allemaal niet mee doen? 20150909_105143

Toen ik het meubeltje ophaalde zag het er toch echt wat minder florissant uit dan op de foto. Het ding lag behoorlijk uitelkaar. De ornamentjes die de schapjes aan de zijkanten ondersteunden waren gebroken en eigenlijk niet meer te redden. Een groot aantal bolletjes die ter versiering waren aangebracht waren niet meer aanwezig. Enkele railing versierinkjes waren afgebroken of ontbraken. De lak was vergaan en het meubeltje was vies.

Kortom een leuk project voor een stagiair! De spiegel die in het midden zit is eigenlijk te zwaar voor de sierlijke, lichte pootjes van het meubel en de diepte is eigenlijk té gering om het geheel stevig te kunnen neerzetten.

We besluiten eerst die spiegel (die nog net wordt vastgehouden door een spijkertje die het achterblad op zijn plaats hoort te houden) er uit te halen en die veilig op te bergen zodat ie niet kan breken. Maar wat is dit nu? Achter de spiegel zitten kranten. Oude, vergeelde kranten die bij aanraking eenvoudig afbrokkelen. Bij nadere inspectie blijken het pagina’s te zijn van de Montreal daily star van 23 december 1895. Hoe gaaf is dát? Op de pagina’s advertenties gericht op de kerstaankopen. Je krijgt een gratis zakmes bij aanschaf van een kostuum……en de autoharpen zijn ook in de aanbieding. Nu vanaf $3,50…..Ik durf de kranten niet geheel te ontvouwen omdat ik bang ben ze teveel te beschadigen. Dit is gaaf en dit moet weer terug op zijn plek wanneer de hij klaar is. De spiegel is met de hand gemaakt zie ik aan de menielaag die met een kwast is opgebracht. Origineel dus….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Er wordt een tweetal nieuwe ornamentjes gedraaid.  De ornamentjes onder de schapjes worden overgetekend en uitgezaagd met een figuurzaag uit beukenhout. De balletjes maken we niet zelf. Ik koop een aantal houten kralen die bij benadering dezelfde maatvoering hebben als de originele. Daarna moeten we de blanke nieuwe onderdelen op kleur zien te krijgen. Dat is een hoop geklooi met waterbeits en borma houtkleurstof. We komen in de buurt.

Nadat alle onderdelen weer op hun plaats zijn gezet en ook de gebroken poten weer zijn gerepareerd, wordt het meubel weer in elkaar gezet. Nu volgt het onderdeel dat ik altijd het leukste vind. De afwerklaag! Het liefst zou ik het meubel traditioneel politoeren, maar de oppervlakken zijn zo klein en de hoeveelheid kwetsbare ornamentjes is zo groot dat politoeren geen optie is. We brengen met borma houtkleurstof een beetje politoervernis op kleur en testen daarmee wat de uiteindelijke kleur gaat doen. Beetje meer van dit……beetje minder van dat……De kleur wordt nu perfect. Nog een beetje ethanol er bij om de substantie wat eenvoudiger te laten vloeien en dan een geitenharen politoerkwast pakken waarmee het meubel al ‘aaiend’ wordt bestreken met schellak. Die politoerkwasten vragen een wat speciale behandeling. Het is geen schilderen….maar meer politoeren met een kwast. Daarna laten uitharden en waar nodig wat schuren met korrel 2500 schuurpapier.

Als de schellak hard is, wordt de laag nabehandeld met briwax in de kleur mahonie. De kleur is nu perfect en het oppervlak voelt aan als babybilletjes. 20151204_135451

De spiegel wordt met staalwol 00000 goed schoongemaakt en komt weer terug op zijn plaats. De oude kranten komen er weer in ter bescherming en de achterplaat wordt weer netjes met spijkertjes vastgezet. De ‘what-not’ is ready to rock and roll again.

 

 

 

 

Mijn dochter van 11 vindt de  ‘what-not’  een echt  meidenmeubel. Prachtig om sieraden op neer te leggen of make-up spulletjes, haarborstels en haarklemmen. Misschien moet ik speciaal voor haar toch maar eens iets maken dat geinspireerd is op deze ‘whatnot’

20160113_104947

6 reacties

Opgeslagen onder meubelrestauratie, Uncategorized

Zelf maak idee: waxinelichthouder van resthout

Die houtstelling van mij irriteert me al enige maanden mateloos. Telkens na een klus komen de stukken resthout in de stelling te liggen. Stukken hout waar eigenlijk geen grotere projecten meer mee zijn te doen. Ik haal er soms iets uit als ik wat te kort kom. Het is ook de reden waarom ik pennen ben gaan draaien, maar het schiet niet op. De stapel groeit harder dan dat ie wordt verminderd. Ik heb een soort van resthoutberg in mijn werkplaats waar maar geen eind aan lijkt te komen. Dit is hem:

Mijn groeiende houtberg

Mijn groeiende houtberg

Maar die houtberg zomaar opruimen en in de kachel laten verdwijnen kan ik eenvoudigweg niet over mijn hart verkrijgen. Het is prima hout waar nog van alles mee te doen is. Zou ik er wat aardige waxinelichthouders van kunnen maken? Leuk voor de kerst. Ik selecteer wat houtsoorten: eiken, beuken, iepen, noten, teak, kersen, esdoorn, essen. En zoals de houtstelling hout bevat, heb ik ook een krat met fraaie reststukken fineer. Ook daar valt altijd wel iets aardigs te vinden. Esdoorn, wengé, noten, padoek…

Er worden eerst min of meer gelijke latjes gezaagd:

Latjes zagen

Latjes zagen

En indien nodig, verbreden zodat we de breedte krijgen die we willen hebben. In dit geval 90 mm.

Plankjes verbreden als dat nodig is

Plankjes verbreden als dat nodig is

Nadat de plankjes droog zijn worden ze vlak gemaakt (ik doe dat met een vandiktebank, maar dat zou ook met een handschaaf kunnen) wordt een stapeltje van die plankjes op elkaar gelijmd. Zorg voor afwisseling met fineer of dunnere plankjes en wissel de houtsoorten met elkaar af zodat een mooi contrast ontstaat. Ik lijmde de dikte van het waxine lichtje (een grote) aan elkaar en het onderste gedeelte ook. In twee delen dus. Dat is gemakkelijker met het boren van het gat voor het kaarsje. Na het afkorten op 90 mm ziet dat er ongeveer zo uit:

Ene kant een stapeltje bovenste delen en aan de andere kant een stapeltje bovenste delen

Ene kant een stapeltje bovenste delen en aan de andere kant een stapeltje bovenste delen

Met een verstelbare gatenzaag worden de gaten voor de waxinelichtjes geboord. Kan ook met een zeven gatenzaag, maar gebruik liefst een boorstandaard en klem het werkstuk goed vast.

Gaten met de juiste doorsnee boren

Gaten met de juiste doorsnee boren

De bovenstukken kunnen nu op de onderstukken worden gelijmd. Het is handig eerst de gaten te schuren anders kom je er niet goed meer bij.

Boven en onderdeel op elkaar lijmen

Boven en onderdeel op elkaar lijmen

Als het spulletje droog is moet alles netjes gelijk worden geschuurd. Ik doe dat met een zelfgemaakte schuurschijf op de draaibank, maar dat kan natuurlijk ook met een bandschuurmachine of zelfs met de hand.

Alle kanten gelijk schuren

Alle kanten gelijk schuren

Na het netjes handmatig schuren met korrel 150 en 180 kan er een laagje sanding sealer op. Dat zorgt er voor dat de porien van het hout worden vevuld en dat de was straks niet “wegzakt” in het hout. Na het schuren met korrel 240 en 280 kan er een tweede laag op.

Een laagje sandingsealer

Een laagje sandingsealer

Het tweede laagje sanding sealer wordt geschuurd met korrel 320 en 400 en dan kan de was er op. Ik kies hier voor Briwax.

Als laatste het werkstukje in de was zetten

Als laatste het werkstukje in de was zetten

Kaarsjes er in en genieten maar. Prettige feestdagen en houtelijke groet,

Richard

Genieten maar van een prachtig setje design waxine houderd

Genieten maar van een prachtig setje design waxine houders

P.S. De houtstelling zou nu een klein beetje minder vol moeten zijn, maar volgens mij is er nog steeds genoeg om half Meppel van prachtige waxinelicht houders te voorzien. 🙂

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Techniek

Over penantkastjes, personeelskastjes, meidenkastjes en biedermeierkastjes.

Het kastje waar ik de vorige keer over schreef is gereed en afgeleverd bij de klant. Hoewel ik behoorlijk goed ben in  het weer in oude staat terugbrengen van een meubel, moet ik toch iets opbiechten. Mijn kennis van stijl is niet geweldig. Ik heb niet geleerd te herkennen uit welke tijd een meubel stamt, uit welk land iets komt of waarvoor bepaalde meubelstukken werden gebruikt. Mooi dat ik dan weer van een collega via twitter hoor wat dit voor een kastje is. Daarna is het eenvoudig genoeg om zelf via het web wat onderzoek te doen.

Het is een zogenaamd penantkastje. Een kastje voor de dienstbode of de dienstmeid van mensen die zich personeel konden veroorloven. De term meidenkast wordt vaker gehoord. Een dergelijk kastje stond dan in een personeelsvertrek. Ze werden tussen 1850 en 1900 van eiken of vuren gemaakt en gefineerd met bloemmahonie. Ze worden ook wel aangeboden als Biedermeierkastje. Bij benadering zijn deze kastjes vaak een meter in het vierkant met een diepte van een centimeter of vijftig. Meestal hadden deze kastjes twee deuren waar een legplank achter schuil gaat en daarboven één of twee laden. Dit soort luxe uitvoeringen werd vaak gepolitoerd. Helaas wilde mijn klant dat niet en wordt gekozen voor een wasafwerking.

Maar voor het zover is moeten eerst nog wat andere dingen worden gedaan. Verbindingen van de constructie worden hersteld zodat het kastje weer stevigheid krijgt.

De gescheurde zijpanelen worden hersteld.

De verloren gewaande poten worden teruggevonden in de kapotte lade en weer gemonteerd op de juiste plaats. Het kapotte en versplinterde fineer wordt vervangen door nieuw gewolkt mahonie. Uiteraard met beenderlijm verlijmd. Dat ziet er al een stuk beter uit. De lade wordt weer inelkaar gezet zoals het vroeger ook was.

Na het verwijderen en schoonmaken van de oude lak/politoer/waslagen en het herstellen van wat kleinere fineerschades als “hazen” wordt de kast behandeld met Borma sandingsealer blond. Meteen komt het prachtige bloemmahonie tot leven en komt de tekening naar voren.

De deurtjes en de lade zet ik lekker in het zonnetje om goed te kunnen drogen. Ondertussen verlijm ik het schapje dat in het midden komt en de bodemplaat. De achterwand was al eerder hersteld.

Na het licht schuren van de sandingsealer en het aanbrengen van een tweede laag  en de reparatie van kleine ontbrekende stukjes fineer krijgt de kast een wasbehandeling. Dat doe ik met fijne staalwol en briwax. Met het uitpoetsen van de was wacht ik tot alles weer in elkaar zit.

Uiteindelijk ziet het kastje er dan zo uit:

Na de behandeling

En zo was ie

Voor de behandeling

2 reacties

Opgeslagen onder meubelrestauratie

Een bankje met een tafel Deel II

Een keurig bekleed bankje

Het bankje is bekleed met kunstleer en terug van de stoffeerder. Nu is de tafel aan de beurt. Over het maken van het blad zal ik het nu niet weer hebben. Dat gaat op dezelfde manier als het keukenblad van een aantal blogjes geleden.

De gaten voor de pennen worden gefreesd met de langgatboor

De tafel wordt een meter hoog en krijgt twee samengestelde kolompoten. Op die manier kan goed worden aangeschoven zonder last te hebben van in de weg zittende poten.

De pennen worden geslagen

Na het op maat zagen van de balkjes voor het onderstel worden met de langgatboorinrichting de gaten voor de pen- en gat verbindingen gemaakt. In de bovenregels komen ook kleinere gaten waar straks de bevestigingsbouten doorheen komen. De koppen van die bouten zijn zodoende onzichtbaar. Aan de onderkant van het blad komen metalen platen die worden ingefreesd. Hierin worden de bevestigingsbouten geschroefd. Het blad kan zodoende gewoon werken, maar de poten zitten toch onwrikbaar vast voor een stabiel geheel.

Er komt een schuine kant aan de boven- en onder dorpel

De Pennen worden gemaakt en de dorpels worden afgeschuind……………….

Het setje is klaar op de de achterplaat waar het rugkussen op komt na. De Deltion leerling denkt dat ie niet op de foto komt.

Net als de bij het bankje wordt het spul in elkaar gelijmd en na het drogen behandeld met waterbeits kersen, sandingsealer en briwax. Hierna worden de poten aan het blad geschroefd en even mooi  bij elkaar neergezet voor een foto. De stagiair op de achtergrond houdt het rugkussen dat straks op een plaat wordt geschroefd even vast en denkt daarbij dat hij buiten het beeld van de camera blijft. Maar dat had ie mooi gedroomd. Overigens heeft de genoemde stagiair bijna het gehele setje gemaakt en daar is ie best (terecht)  trots op. Eigenlijk vindt ie dat dit werkstuk best door zou kunnen gaan voor examen werkstuk. Is ie ook wat sneller klaar met zijn school…..

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder design, Meubels op maat, Techniek