Categorie archief: Techniek

Is het een olie of is het een lak?

Dat is een vraag die ik ook best regelmatig voor de kiezen krijg. Een beetje moe van die vraag, vergeef me de bedrijfsmoeheid die af en toe een beetje begint op te spelen, beantwoord ik die vraag dan weleens een beetje pesterig met de tegen vraag:  ‘Wat is dan toch het verschil tussen een olie en een lak’?

Laten we even terug gaan in die tijd. De tijd dat de zorg voor het milieu nog ‘onnodig’ was en roken gezond. De tijd dat de schilder nog gewoon zijn eigen lakken maakte. Met simpele ingrediënten als lijnolie, damarhars, sandarac en colofonium. En als ie lakverf wilde maken dan kwam daar nog een dosis pigment bij. Maar wacht eens….zei ik nou ‘lijnolie’? Jazeker zei ik dat. Een deel van de traditionele LAK bestond uit OLIE! De olie was de verdunner van de gebruikte harsen die er in opgelost waren en om de lak beter te laten vloeien kon er meer olie of terpentijn aan worden toegevoegd. Het mengsel zorgde voor een goede verdeling van die harsen zodat er een mooie gelijkmatige film van harsen op het hout achterbleef.

 

 

 

Later werden de natuurlijke harsen in verven en lakken  vervangen door alkydhars, een hars op kunstmatige basis.  Ik citeer nu even wikipedia: “Naast de eigenlijke alkydhars is er een toevoeging van plantaardige oliën, meestal halfdrogende oliën zoals zonnebloemolie, saffloerolie of sojaolie, soms lijnolie. Lakken met een laag oliegehalte (30-45% van de bindmiddelmassa) worden veel in de industrie gebruikt, met een hoog gehalte (tot 70%) veel als huisschildersverf’

Kun je spreken van een lak, wanneer die lak voor een deel uit olie bestaat? Kun je spreken van een olie wanneer die olie is verrijkt met harsen die een oppervlaktefilm achterlaten?

Zoals je ziet is het verschil olie of lak dus niet zo groot en ik betrap mezelf er op dat ik de verschillen niet zo goed kan uitleggen. Daarom bel ik met diverse grote lak/verf producenten. Ik bel met Sigma coatings, ik bel met Akzo (eigenaar van bijvoorbeeld Sikkens, Flexa, zweihorn en alabastine) en ik spreek met Ron van Zaltbommel (de Cookerije) en allemaal staan me uitstekend en vriendelijk te woord en allemaal vertellen ze bij benadering hetzelfde:

Lak vormt een oppervlaktelaag en olie dringt diep in het hout en vormt geen oppervlaktefilm.

Daarnaast zijn veel gehoorde termen: olie moet je navegen en lak niet en olie is vet en lak niet.

Simpel! Of toch niet?

Natuurlijk. Dat geldt voor lijnolie en tungolie en natuurlijk aan alle verwante merk olien als woca en dumbo etc. Maar ik heb ook een aantal olien in het assortiment die de bovengenoemde definitie tarten en zichzelf een olie vinden terwijl ze weldegelijk een oppervlakte film vormen. Ik noem de parketolie van Borma, de harde meubelolie van Borma (die van borma moet je ook zeker niet navegen) , monocoat olie (navegen gewenst) en de hardwax olieen van bijvoorbeeld osmo (liever niet navegen). Bovendien geeft verbeterde danishoil van de Cookerije  echt een soort van oppervlakte film door de opgeloste harsen in die olie.

 

Nog gekker wordt het met de watergedragen producten als invisible oil, ciranova ecofix woodlook of ciranova oculto. Als olie vet is….hoe kan die dan ooit watergedragen zijn? Olie is toch lichter dan water? Het drijft op water en kan dus niet oplossen in water. Ik laat me door de heren chemici uitleggen dat dat wél kan wanneer je er een stofje aan toevoegt dat dat het water als het ware ‘breekt’ en de olie wèl kan worden opgelost. Vergelijk het met mayonaise. De olie wordt in azijn opgelost doordat er ook eidooier bij in zit. De eidooier fungeert als emulgator en net als bij de mayo heet de watergedragen olie een emulsie. Van pure olie kan hier dus nooit sprake zijn.

 

Is het een olie of is het een lak? Schiet mij maar lek. Ik weet het niet. Tenzij ik de definitie van de heren chemici aanhoudt: Olie dringt in het hout en vormt geen oppervlaktelaag. Lak dringt niet in het hout maar vormt een oppervlakte laag. Maar dan moet ik toch echt een groot aantal producenten gaan vertellen dat ze geen olie, maar lak verkopen…..

Hout moet!

 

 

 

 

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Bezinning, Techniek, Uncategorized

Een bijzondere gitaar

Een aantal maanden geleden was er bij mijn cursus politoeren een cursist met een prachtige bijzondere gitaar. Inmiddels is die helemaal klaar en prachtig geworden. Afgelopen week liet Juul me het resultaat van zijn werkstuk zien via de mail. Zijn verhaal was zo leuk, dat ik hem vroeg of het als gastblog op mijn site geplaatst mocht worden. Zie hier de vrucht van zijn zwoegen! Dank je Juul. Ik ben blij dat ik er op heel bescheiden schaal een bijdrage aan mocht leveren. Klasse!

Hallo beste mensen,

Hierbij mijn nieuwste creatie v.w.b. muziekinstrumenten, zie foto!

portugese-gitaar-van-juul

De Portugese gitaar, plaatselijk ook guitarra of viola de fado genoemd, is een dubbelkorig snaarinstrument dat hoofdzakelijk wordt gebruikt in fadomuziek.

De Portugese gitaar is een afgeleide van de Engelse gitaar. Instrumentbouwers in Portugal hielden zich vooral bezig met het bouwen van cistres en luiten. Die echter steeds minder gebruikt werden omdat spelers overstapten op (geïmporteerde) Engelse gitaren die een groter speelbereik hadden. De instrumentbouwers gingen zelf Engelse gitaren bouwen en gebruikten daar hun eerder opgedane kennis en vaardigheid voor. Dit zorgde ervoor dat het instrument van een kopie evolueerde in het instrument dat we nu kennen als de Portugese gitaar. Er zijn meerdere modellen van, waarvan de Lisboa en de Coimbra de bekendste zijn.

Dit hier is mijn eigen versie van het Coimbra model. Ik heb jaren geprobeerd om via spelers dan wel bouwers of wat dan ook een bouwtekening te verkrijgen. Tevergeefs. Uiteindelijk heb ik met behulp van heel veel plaatjes en informatie van kenners en internet mijn eigen tekeningen gemaakt.

Voor een deel is deze gitaar als werkstuk bedoeld voor de cursus ‘politoeren’. Tijdens deze cursus is dan ook een deel dan de afwerking uitgevoerd, onder de bezielende leiding van Richard Vermeulen. In méér dan één opzicht dus een experiment.

Het spelen op deze gitaar is nog een ander verhaal. Weinig informatie of advies te vinden en de enige tip die ik van een “deskundige” kreeg was om maar eens in Coimbra een “student union” binnen te lopen en daar de “locals” te raadplegen. Alsof het om de hoek is. Die deskundige zal wel een Amerikaan zijn geweest. Het bespelen laat dus even op zich wachten.

Voor de geïnteresseerden dan wel kenners staan hieronder wat specificaties. Het hout is deels afkomstig uit Desio (Italië), deels uit Valencia (Spanje).

Voor méér foto’s zie: http://members.ziggo.nl/jvangurp/browser/gitaarG/index.htm

Met muzikale en glanzende groet (geleende uitdrukking),

Juul

 

Ontwerp en originele bouw Gebaseerd op allerhande informatie van Internet, foto’s e.d.
Tekening The one and only ………………
Fichte (sparrehout) Voorblad en zangbalken voorblad
Mahonie Nek, hielblok en zangbalken achterblad
Grenadille / Cipres Kop en ‘traan’-fineer
Grenadille Slagplaat
Palissander Achterblad en zijkanten
Ebben Toets, enkele binding
Been Topkam en brug
Snaren La Bella, GP 200
Afwerking Schellak politoer
Mensuur 46 cm
Stemmechanieken en staartstuk Onbekende herkomst
Gewicht 1.460 gr

1 reactie

Opgeslagen onder Techniek, Uncategorized

Ouderwetse sponningschaaf

Het is al weer een tijdje geleden dat iemand in de winkel op bezoek kwam en me vroeg of ik ook belang had bij een doos met ‘oude troep’. De man had een hele partij oude schaven en daar deed hij eigenlijk niets mee. Ze waren van zijn overleden vader geweest en nu stonden ze in de weg na het opruimen van zijn schuurtje. De man vond dat ik zo’n leuke collectie oude schaven bovenop de kast in de winkel had staan en dat ie me met deze doos vol ‘oude zooi’ wel een plezier zou kunnen doen. Met grote interesse nam ik de doos van de man aan. Een aantal van de schaafjes was niet meer te redden, maar van een kleiner aantal zag ik er weldegelijk brood in om ze een nieuw leven te geven. Weken….maanden….zelfs een paar jaar gingen voorbij, dit ik eindelijk mijn oog had laten vallen op dit prachtige schaafje. Behoorlijk gaaf en volledig compleet. Ik besloot het schaafje op te knappen.

Allereerst haalde ik het schaafje uit elkaar. De bronzen onderdelen werden verwijderd en het zijsnijmes ook. Met een flinke tik met een houten hamer op de achterkant van de schaaf kwam de spie die de beitel op zijn plaats houdt los.

pixlr-4

De beitel was nog lang genoeg, maar niet vlak. Die heb ik eerst maar eens gevlakt op een glazen plaat. Een beetje natspuiten en dan een vel watervast schuurpapier erop leggen. Achtereenvolgens werd de beitel met de platte kant over korrel 500, 600 en 800 gehaald. Daarna werd ie over dezelfde korrels geslepen. Als laatste werd ie over een leren riem gehaald met een polijstmiddel. De beitel was weer zo scherp als een scheermes en klaar voor zijn taak.

Het zijsnijmes onderging hetzelfde lot en was weer klaar voor gebruik.pixlr-3

De bronzen onderdelen werden keurig gepoetst en voorzien van een laagje schellak ter bescherming.

De houten onderdelen werden voorzien van een vijftal lagen schellak in de vorm van borma sandingsealer blond. Daarvan ging de boel mooi glimmen. Tenslotte werd de boel in de briwax gezet. De boel werd weer inelkaar gezet en getest. Het schaafje werkte weer prima en ik verbaasde me over de snelheid waarmee een sponning kon worden geslagen. Alleen aan de kopse kant van het hout brak wat hout uit en dat leverde een wat rafelige kant op. Jammer. Dat moest beter kunnen. 

pixlr-2

Bij nadere inspectie bleek dat het voorsnijmes niet mooi in lijn stond met de schaafbeitel. De schaafbeitel was in feite te breed en deed daarom de voorsnede die de voorsnijder had aangebracht, teniet. De functie ging erdoor verloren. Nadat ik de schaafbeitel wat smaller had gemaakt en in lijn kwam te staan met de voorsnijbeitel werkte het schaafje weer perfect. Later realiseerde ik me dat ook bij een moderne freeskop zo’n voorsnijder aanwezig is. Hierdoor krijg je een veel nettere snede. pixlr-1

Hier zie je de schaaf in werking:

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Frichard.vermeulen.359%2Fvideos%2F1187851997931495%2F&show_text=0&width=560

Een bovenfrees kan dan een heel handig apparaat zijn, soms is toch echt sneller te werken met een sponningschaaf als deze. Je hoeft hem niet uit zijn koffer te halen, een frees te zoeken, een frees in te zetten, het snoer uit de knoop te halen, de geleiders af te stellen etc. Ik weet zeker dat ik deze sponningschaaf vaker ga gebruiken. En ik weet ook zeker dat ik nog wel meer van die oude gereedschapjes in ere ga herstellen.

Houtelijke groet,

Richard

1 reactie

Opgeslagen onder Techniek

Een nieuwe werkbank

Voor de cursus politoeren moest ik in mijn kleine werkplaats ruimte creëren voor twee werkbanken. De combinatiemachine ging naar achteren nadat ie gedeeltelijk was gedemonteerd……Maar ik hád helemaal geen tweede werkbank…..Gelukkig had ik nog wel een zwaar beuken paneel staan dat dienst had moeten doen als keukenwerkblad, maar dat zichzelf blijkbaar een andere taak had toebedeeld. Het blad was gaan torderen en daarom onbruikbaar geworden om als aanrechtblad te dienen. Daarom besloot ik het getordeerde, onbruikbare, beuken paneel te gaan omvormen tot werkbare tweede werkbank voor mijn cursisten. Het werd een kruising tussen een traditionele schoolwerkbank en een festoolwerktafel.

 

Ik wil zware poten hebben van 90×90 mm. Ik zaag dus het blad in stroken 95 mm om iets over te houden als de delen ten opzichte van elkaar wat verschuiven. De dikte van het blad is 45mm en dit 2x maakt ook weer 90mm. Mooi! De poten worden verlijmd. Handig hulpmiddel is een rubber spatel van IKEA om de lijm te verdelen. Na droging worden de poten keurig op 90 mm geschaafd.collagewerkbank 1

Ik wil de werkbank net iets méér geven en dus besluit ik er een mooi stripje wengé in te lijmen op de hoek. Het zijn stripjes van een oude parketvloer. Ik schaaf ze op 4 mm dikte. Dat is precies de dikte van mijn zaagblad. De zaag wordt onder verstek gedraaid zo hoog dat er ongeveer 10 mm diep wordt gezaagd. Daarna worden de stripjes in de gleuf gelijmd en na droging vlak geschaafd en geschuurd. Pas op voor splinters, want wengé geeft lange splinters die gemakkelijk onder je huid of nagels willen verdwijnen en daar behoorlijk kunnen gaan irriteren. Als het spul is gladgeschuurd worden de poten afgekort. Voor mij is dat 780 mm maar dat kun je aanpassen op je eigen lengte.werkbank 2

Nu worden de dwarsregels gezaagd. Ik had al besloten dat het hele circus met pen en gatverbindingen in elkaar kwam en daarom hanteer ik de volgende formule: Ruimte tussen de poten+2x de pootdikte+2x5mm overmaat. Ik kom uit op 900 mm. Ook bij deze regels wordt een strip wengé ingelijmd.

Aan de dwarsregels worden pennen gezaagd met een spatpen. De regels die aan de bovenkant komen krijgen een grotere spatpen waardoor het gat in de poot straks wat lager kan komen te liggen. Hierdoor heb je strakt een sterkere verbinding en loop je niet het risico dat het hout aan de kopkant uitscheurt. werkbank 3

Nu worden de gaten geboord met de langgatboorinrichting. Dwars door de poten heen. Ik wil de verbinding straks onderdeel laten zijn van de vormgeving. Gewoon voor ‘de mooi’. De gaten komen verspringend bovenelkaar zodat de ene pen geen last heeft van degeen die er haaks op komt. Het uitmeten van de plaats waar de gaten komen moet je dus zorgvuldig afschrijven. De gaten worden iets schuin gefreesd zodat een soort van zwaluwstaartgat ontstaat.

Nu kunnen twee pootstellen worden gemaakt. Deze worden vast verlijmd nadat de pennen zijn ingezaagd. In die zaagsnede komt een wigje van wengé die de boel uiteendrijft en het ‘zwaluwstaartgat’ opvult.  werkbank 4

 De regels die straks demontabel zijn, moeten een stuk langer worden gemaakt omdat daar straks ook nog een wig doorheen getikt moet worden. Door de gemaakte pennen komt eveneens een gat dat een fractie schuin loopt. Hierdoorheen komen wiggen van essen en wengé die de twee pootstellen bij elkaar houden. Werkbank 6Voor de regels bovenaan kies ik voor een schuifzwaluwstaart. De staart zaag ik met de cirkelzaag en een pennen hulpstuk.  Het gat voor de staart wordt verder uitgestoken met een beitel.werkbank 7

Het blad wordt gemaakt van een volle betonplexplaat die doormidden wordt gezaagd. Zo ontstaat een blad van 1220 x 1220 mm. Op de bovenste plaat wordt een raster uitgezet. Op de kruispunten word een gat geboord van 20 mm nadat de platen eerst aan elkaar zijn geschroefd. Om die gaten loodrecht door de platen te krijgen gebruik ik hiervoor een bovenfrees met een 20 mm boor. Dat werkt perfect, maar je krijgt er wel een behoorlijke bende van. Werkbank 8In de bladregels wordt met de lamellomachine een aantal gleufjes gefreesd. Met metalen plaatjes die draaibaar zijn wordt het blad zo vastgezet aan het onderstel. werkbank 9Als laatste wordt een rand van 60 mm om de platen verlijmd met lamello’s en lijm. Het beukenhout wordt afgewerkt met een tweetal lagen Danish oil en briwax. Uiteraard kunnen er ook nog bankschroeven aan worden gemaakt, maar dat heb ík niet gedaan omwille van het gewicht. Ik kan deze werkbank zelfstandig in- en uit elkaar halen hoewel het gewicht van het blad toch al behoorlijk fors is.

Houtelijke groet,

Richard

2 reacties

Opgeslagen onder how to, Techniek

Jig voor pen/gat verbinding

Onlangs zijn we bezig geweest met het maken van een kast met schuifdeuren. Die deuren worden paneeldeuren die inelkaar worden gezet met een pen/gat verbinding met een spatpen. Voor het ‘slaan’ van pennen maakte ik een hulpstuk voor op de cirkelzaag. In deze blogpost laat ik zien hoe het werkt en hoe het is gemaakt.

collage jigg

Op foto 1 wordt de pen voorgezaagd. Het zaagblad staat op precies de juiste hoogte om straks de pen te laten ontstaan.

Op foto 2 zie je dat het deel waar de pen aan komt op de jig gemonteerd staan. De langsgeleider is precies zo afgesteld dat het ‘vuile hout’ nu weggezaagd kan worden.

Op foto 3 zie je de ontstane pen.

Op foto 4 zie de stapel staanders met de pennen en de spatpennen gereed.

De Jig is dus bedoeld op het vuile hout weg te zagen met de cirkelzaag. Doordat ik een zaagblad heb waarmee ik een diepte van 90 mm kan zagen, is daar dus een flinke pen mee te maken die voor de meeste toepassingen geschikt is. Bestaande slisschijven zijn vaak een stuk kleiner en daar zijn dan ook minder grote pennen mee te slaan.

Ik nam wat rest MDF en maakte het volgende hulpstuk om de staanders rechtop in te kunnen klemmen en langs het zaagblad te kunnen geleiden.

zijaanzicht van de mal

De maatvoering is volkomen ‘naar eigen inzicht’. In wezen is het een hoek van twee planken haaks op elkaar die zijn verstevigd aan de achterkant met een aantal ribben die de boel zuiver haaks moeten houden.

Hulpstuk voor pennen

Hier zie je de ribben aan de achterkant.

hulpstuk voor pennen

Dit is de voorkant van de jig. Ik heb een paar aluminium profielen gebruikt die ik nog had liggen. Ze komen van een schuifdeursysteem. Het is het beste om hier zgn T-track profielen voor te gebruiken wat in de VS vaak wordt gebruikt. Die zijn veel beter en de koppen van de slotbouten passen daar veel beter in. Maar helaas had ik die niet en wél die profielen van dat schuifdeursysteem. Deze profielen hebben een hoogte van precies 18 mm en dat komt dan weer leuk overeen met de houtdikte. Op de foto van  het zijaanzicht kun je goed zien dat de profielen niet zijn ingefreesd, maar dat ze eenvoudig zijn ‘uitgevuld’.

De ruimtes tussen de profielen zijn beplakt met antislipband dat de lidl of de aldi verkoopt om traptreden mee te beplakken. Dit band is zelfklevend en houdt het hout keurig op zijn plaats. Je kunt hier ook grof schuurpapier voor gebruiken dat je er op lijmt.

De lat die met slotbouten en knopschroeven op hun plaats wordt gehouden kan precies haaks worden gesteld. Die lat zorgt er voor dat de zaag het werkstuk niet kan wegduwen en zodoende scheef kan komen te staan. Ik heb aan de andere kant, de gaten zodanig geboord, dat ik pennen in verstek kan zagen. Dan moet ik eenvoudig de slotbouten verplaatsen naar de andere kant van de lat.

Op de lat is een drukklem geschroefd die het werkstuk tegen de mal drukt. Deze klemmetjes zijn overigens geweldig voor tal van toepassingen in de werkplaats.

Ik hoop dat ik de werking en constructie van dit hulpstuk voldoende heb uitgelegd. Mocht dat niet zo zijn….dan hoor ik het wel toch?

Houtelijke groet,

Richard

4 reacties

Opgeslagen onder how to, Techniek

Handboek politoeren

En toen werd het oorverdovend stil op dit blog van meubeluniek. Zelfs zo stil dat dit hele jaar nog geen enkele nieuwe blogpost is verschenen.

Voor een deel komt dat omdat ik achter de schermen bezig ben geweest met het schrijven van een heus boek. Dat boek zat al geruime tijd in mijn hoofd……het moest alleen nog even úit mijn hoofd en ín mijn computer. Toen dat klaar was moesten er plaatjes worden gemaakt om bij mijn teksten te kunnen ‘plakken’ ter ondersteuning en voor de sfeer. Tsjonge wat zijn die ‘plaatjes’ mooi geworden!

Fotograaf aan het werk

Fotograaf aan het werk

Bijna allemaal gemaakt door Hans Ploos van Amstel die ik dan weer via de sociale media heb leren kennen. Het werd een geweldig project dat veel tijd kostte maar waar we erg veel plezier aan hebben beleefd.

En nu is het klaar….

Dit is het geworden:

Cover van het boek

Cover van het boek

‘Dit boek onthult alle geheimen van het ambacht van het politoeren. Het op ambachtelijke wijze aanbrengen van een ouderwetse laklaag van schellak, ethanol en soms enkele additieven heeft iets weg van alchemie maar is zeker niet zo ingewikkeld als hersenchirurgie. Het is door iedereen te leren wanneer je begrijpt wat je doet. Dit boek heeft niet de intentie je op te leiden tot volleerd politoerder, maar geeft inzicht en reikt vele tips en tricks aan. Daarna is het nog slechts een kwestie van oefenen en dat zal zeker lukken na het doorlopen van de stappen in dit boek’.

richard‘De Meppeler meubelmaker Richard Vermeulen startte in 2000 meubelmakerij Meubeluniek na een carrière als schoolmeester bij de gemeente Zwolle. Naast het willen creëren heeft hij tevens de drang om kennis over te dragen. Aan klanten, cursisten en stagiairs, maar ook via de social media als Twitter en Facebook. Zijn aanstekelijke, gepassioneerde vertelstijl is terug te vinden in zijn websites www.meubelrestauratieshop.nl en www.narextools.nl alsook in dit “handboek politoeren”. Met rake voorbeelden en een humoristische kijk op de wereld, gecombineerd met zijn persoonlijke ervaringen geeft hij inzicht in het proces van politoeren’.

Het boek is over ruim beschikbaar. Je kunt het hier bestellen.

Je kunt het ook rechtstreeks bij de uitgever bestellen http://www.freemusketeers.nl/boek/8093/handboek-politoeren Het boek kost 15,95

Met glimmende groet,

Richard

2 reacties

Opgeslagen onder how to, meubelrestauratie, Techniek

Brocante vogelvoederplaats maken (zelfmaak idee)

Van oude pallets zijn vaak nog erg aardige dingetjes te maken. Ook ik heb er een stapel van liggen om uitelkaar te halen wanneer ik weer een ideetje heb om wat te maken. Afgelopen week kwam ik iets tegen dat mij wel paste. Wij hebben geen tuin, maar slechts een schamel terrasje. Juist hiervoor is deze vogelvoederplaats uitstekend geschikt. Hieronder volgt de beschrijving en werkwijze. Hij is ook erg leuk om samen met kinderen te maken. Onderaan vindt u een materiaallijst.

Pallet slopen, hout sorteren, spijkers en nieten verwijderen

Pallet slopen, hout sorteren, spijkers en nieten verwijderen

Neem een pallet (wegwerppallet is goed genoeg), sloop hem voorzichtig, sorteer het bruikbare hout en ontdoe dat van alle metaal als spijkers, krammen en nietjes.

Lijmnaad schaven en paneeltjes verlijmen

Lijmnaad schaven en paneeltjes verlijmen

Schaaf nu een goede lijmkant aan de plankjes. Ik doe dat met een vlakbank, maar dat kan ook met een elektrische- of blok schaaf. Verlijm de plankjes onderling tot twee paneeltjes. Gebruik een D3 of D4 houtlijm. D3 is watervast en D4 is zelfs zeewaterbestendig en geschikt om boten mee te bouwen. Mijn pallet levert twee keurige paneeltjes op van ca 85 cm x 45 cm. Hieruit zaag ik het benodigde materiaal: twee paneeltjes van 60 x 40 cm. Daarnaast blijven nog wat plankjes over en die gebruik ik straks voor de ombouw.

Curve aftekenen, vorm uitzagen, paneeltjes verbinden

Curve aftekenen, vorm uitzagen, paneeltjes verbinden

Nu verschijnt dochter (10 jaar) ten tonele. We tekenen met behulp van een handzaag die in de vorm wordt gebogen een mooie, sierlijke boog. Die boog wordt netjes uitgezaagd met een figuurzaag. Natuurlijk kan dat ook met een decoupeerzaag of een lintzaag, maar die vind ik voor kinderen te gevaarlijk. Daarna worden de twee paneeltjes met lijm en schroeven aan elkaar gemaakt. Ik gebruik daartoe twee handige houten hoeken die het spul tijdelijk op zijn plaats houden met lijmklemmen.

Lijmen en schroeven

Lijmen en schroeven

Achter- en onderkant worden in elkaar geschroefd. Inmiddels heb ik de opstaande latten op maat gezaagd. Ze zijn 6 cm breed geworden en worden rondom op de bodem geschroefd en gelijmd. De achterwand krijgt twee verstevigingslatten  aan de achterkant. Deze worden alleen geschroefd en niet verlijmd.

Mooie bak er van maken

Mooie bak er van maken

Over de opstaande kanten komt nog een deklat. De deklatten zijn op 5 cm breedte gezaagd. Voor de voorste deklat moet ik twee sparingen zagen. Dochter lijmt en spijkert de deklatten op hun plaats. Er ontstaat zo een mooie “bak”.

Schuren en schilderen

Schuren en schilderen

Als de lijm iets is opgedroogd, maar nog niet helemaal is uitgehard, kun je die heel gemakkelijk met een driehoekskrabber verwijderen. Daarna wordt het geheel in de witte krijtverf gezet.

Foto afdrukken....

Foto afdrukken….

We nemen nu twee foto’s die ik zelf heb gemaakt en printen die op het schutvel van etiketten. Dat is de gladde laag van een stikkervel. Die gladde laag neemt geen inkt op van de inkjet printer, maar blijft daar wel keurig op staan. Ik koos een extra hoge printkwaliteit voor meer inkt overdracht. Het papier wordt voorzichtig op de ondergrond gelegd en met vier plakbandjes vastgezet. Daarna voorzichtig over de afbeelding wrijven met een stuk tissue of dot watten. Let trouwens wel op dat  je de afbeelding eerst in spiegelbeeld zet voordat ie wordt geprint. Tenminste…..als er tekst bij komt.

Afbeeldingen fixeren mt schellak in spuitbus

Afbeeldingen fixeren met schellak in spuitbus

De afbeelding wordt hierna gefixeerd met schellak in een spuitbus omdat de inkt niet tegen het materiaal van de volgende bewerking kan. De inkt lost op en gaat vlekken. De schellak voorkomt dit probleem.

Patineren en in de vloeibare was zetten

Patineren en in de vloeibare was zetten

We gaan namelijk wat fraaie schaduwtjes aanbrengen over de witte krijtverf met antiek patina. Dat doen we met een spalter die in de antiek patina wordt gedoopt, maar daarna bijna droog wordt gedept op een stuk karton. Let op, de patina moet op de kwast zitten, maar niet meer dan dat. Nu ga je met de kwast, snelle en vlotte bewegingen maken over het schilderwerk. De punten van de haren van e kwast moeten het werk net raken. Het effect is dan dat de hoger gelegen delen (het hout is ruw en zeker niet vlak) worden geraakt en daardoor een schaduwtje krijgt waardoor een bijzonder verouderd effect ontstaat. Als allerlaatste zetten we het geheel in de vloeibare was. Als die droog is kan het tot een zijdeglans worden uitgepoetst en is de vogelvoederplank ook behoorlijk goed beschermd tegen weersinvloeden.

Het eindresultaat. Met "pindakaasstammetje" en vogelzaad met meelwormen

Het eindresultaat. Met “pindakaasstammetje” en vogelzaad met meelwormen

De vogelvoederplank wordt opgehangen aan de balustrade en is klaar voor gebruik. Nu maar hopen dat de vogels hem ook leuk vinden. Houtelijke groet en veel plezier met knutselen, Richard

Materiaallijst:

Oude pallet

Schutvel van printeretiketten

Justpaint krijtverf in kleur naar keuze

Antiek patina

Vloeibare was

Schroeven

Houtlijm D3 of D4

6 reacties

Opgeslagen onder brocante stijl, Techniek