Categorie archief: Meubels op maat

Een bankje met een tafel Deel II

Een keurig bekleed bankje

Het bankje is bekleed met kunstleer en terug van de stoffeerder. Nu is de tafel aan de beurt. Over het maken van het blad zal ik het nu niet weer hebben. Dat gaat op dezelfde manier als het keukenblad van een aantal blogjes geleden.

De gaten voor de pennen worden gefreesd met de langgatboor

De tafel wordt een meter hoog en krijgt twee samengestelde kolompoten. Op die manier kan goed worden aangeschoven zonder last te hebben van in de weg zittende poten.

De pennen worden geslagen

Na het op maat zagen van de balkjes voor het onderstel worden met de langgatboorinrichting de gaten voor de pen- en gat verbindingen gemaakt. In de bovenregels komen ook kleinere gaten waar straks de bevestigingsbouten doorheen komen. De koppen van die bouten zijn zodoende onzichtbaar. Aan de onderkant van het blad komen metalen platen die worden ingefreesd. Hierin worden de bevestigingsbouten geschroefd. Het blad kan zodoende gewoon werken, maar de poten zitten toch onwrikbaar vast voor een stabiel geheel.

Er komt een schuine kant aan de boven- en onder dorpel

De Pennen worden gemaakt en de dorpels worden afgeschuind……………….

Het setje is klaar op de de achterplaat waar het rugkussen op komt na. De Deltion leerling denkt dat ie niet op de foto komt.

Net als de bij het bankje wordt het spul in elkaar gelijmd en na het drogen behandeld met waterbeits kersen, sandingsealer en briwax. Hierna worden de poten aan het blad geschroefd en even mooi  bij elkaar neergezet voor een foto. De stagiair op de achtergrond houdt het rugkussen dat straks op een plaat wordt geschroefd even vast en denkt daarbij dat hij buiten het beeld van de camera blijft. Maar dat had ie mooi gedroomd. Overigens heeft de genoemde stagiair bijna het gehele setje gemaakt en daar is ie best (terecht)  trots op. Eigenlijk vindt ie dat dit werkstuk best door zou kunnen gaan voor examen werkstuk. Is ie ook wat sneller klaar met zijn school…..

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder design, Meubels op maat, Techniek

Een bankje met een tafel

Ik heb de leuke opdracht gekregen een tafel en een bijpassend bankje te maken. Waarschijnlijk komen er ook een paar barkrukken bij. Nu heb ik wel eerder tafels gemaakt, maar deze zitmeubels worden gestoffeerd met licht kunstleer. En ik moet dus rekening houden met de dikte van de schuimvulling en de manier waarop de bekleding wordt bevestigd. Dat is voor mij nieuw. Hieronder in vogelvlucht de werkwijze.

Het begint met een stapel ruw beuken hout

Het begint met een stapel ruw beukenhout. Beuken werkt erg en dus worden de planken eerst geschaafd en aan één kant haaks gemaakt. De beitels laten een spoor achter op het hout. Een teken van slijtage en gebrek aan scherpte. Ze moeten eerst worden gewisseld.  Daarna worden er balkjes van gezaagd die worden gevandikt op de vandiktebank zodat ze de afmetingen 60×60 mm krijgen met een mooi “smoothy” oppervlak.

De beitels zijn bot en moeten worden vervangen.

Met nieuwe beitels ontstaat zo een keurig oppervlak.

 Het onderstel komt volledig met pen-en-gat verbindingen in elkaar en dus worden er pennen geslagen. Er zijn meerdere manieren om dat te doen, maar wij doen dat vandaag op de cirkelzaag. De pen komt er dan zo uit te zien.

De pennen worden met de cirkelzaag gemaakt.

 De pennen worden afgeschuind zodat ze precies op elkaar aansluiten.

De pennen worden afgeschuind zodat ze perfect passen.

Met de langgatboor-inrichting worden op de juiste plaats gaten geboord waar straks de pennen in komen. Maar niet voordat een proefstukje is gemaakt ter  controle van de juiste instellingen van de boorinrichting.

Omdat de langgatboor rond is, zijn uiteraard ook de gaten afgerond. De pennen zijn recht en dus moeten die ook eerst worden afgerond. Als het spulletje allemaal past wordt het bankje in elkaar gelijmd. Het  zitgedeelte is van multiplex en wordt eenvoudig geschroefd op de goede plaats. De volgende morgen wordt weer verder gewerkt.

De kanten van de pen worden afgerond

Een proefstukje helpt om de juiste afstellingen te checken

 De klemmen kunnen er af.  De lijmresten worden verwijderd. Het hele onderstel wordt zeer nauwkeurig geschuurd en gebeitst met waterbeits in de kleur Kersen. Daarna wordt weer geschuurd en twee keer in de sanding sealer gezet. Wederom volgt schuurwerk met korrel 1000 en nu wordt het onderstel in de bri-wax gezet met staalwol 0000. Na een half uur uitgepoetst met een zachte pluisvrije doek. Er ontstaat een prachtige zijdeglans die niet onder doet voor spuitwerk en veel milieuvriendelijker is. Volgende week gaat het bankje naar de stoffeerder.

Volgende week gaat het bankje naar de stoffeerder

2 reacties

Opgeslagen onder design, Meubels op maat, Techniek

De prijs van Hollands handwerk

Wat kan twitter toch leuk zijn. Net als ik denk: “wat zal ik deze week eens in mijn blog behandelen?”, dient zich een tweet aan van een collega waar ik wel wat mee kan.

#Moppertweet Waarom worden prijzen van handgemaakte Nederlandse meubelen toch vaak met die dumprommel uit China en India vergeleken? (letterlijk geknipt en geplakt)  Ik antwoordde hem iets in de trant van: “dat kan ik jou en de wereld prima uitleggen, maar niemand zal het willen horen”. Wel, dat risico neem ik graag voor lief. We zullen wel zien…

Een thema waarover ik zelf ook aanzienlijk gefrustreerd ben geraakt en waar ik voetje voor voetje een weg in zoek om hier mee om te gaan. Het antwoord op die vraag is volgens mij niet erg ingewikkeld en komt neer op een gebrek aan kennis. Bij de consument, maar ook bij de maker van maatwerk meubelen (ik weet best dat dit verhaal ook  opgaat voor andere handwerkslieden, maar ik beperk me hier even tot de meubelmakers).

Een voorbeeld:

  • IKEA verkoopt hoogglans gespoten tafeltjes voor, in meen,  € 5,95. In werkelijkheid zijn ze niet hoogglans gespoten  (er zit een inferieur soort HPL op), maar de consument denkt van wel. Dat kun je die consument niet kwalijk nemen, want die kent de keur aan beschikbare materialen niet en ziet daarom ook het verschil niet.
  • Deze “hoogglans gespoten” tafeltjes worden gemaakt in lagelonenlanden als bijvoorbeeld China. Dat weet de consument niet, die ziet alleen een goedkoop tafeltje.
  • In China staan in  een gespecialiseerde  fabriek honderden mensen,  duizenden van die tafeltjes te maken. Voor de kostprijs van: € 2,50, € 2,00 of misschien wel € 1,50 En daar wordt dus, zoals het hoort  ook door de fabriek, op verdiend. De kosten van materiaal: het bordkarton, de inferieure HPL, kleinmateriaal en zelfs de salariering van de honderden mannen en vrouwen, marge, inpakkosten, transport zijn bij deze prijs inbegrepen. Maar de consument ziet een hoogglanzend tafeltje voor weinig.

Ik noem nu dit voorbeeld, maar ik zou er vele kunnen opnoemen. Misschien straks nog.

Soms komt een consument bij me. Ze heeft zulke leuke tafeltjes gezien….Maar helaas net niet in de kleur die ze graag wil hebben. Ze kon slechts kiezen uit rood of wit. Ze zou er graag één willen hebben in de kleur zwart. “Kunt u dat maken, meubelmaker?” Natuurlijk kan ik dat, en ik sla aan het rekenen. De hieronder geschreven monoloog speelt zich af in mijn hoofd.

Goede persing MDF  € 35,00 per plaat. Die plaat zal niet helemaal op gaan, maar ja, ik moet hem wel kopen, dus ook berekenen, want ik weet nooit wanneer ik die reststukken kan gebruiken. Kleinmateriaal voor de poten zet ik laag in € 5,00. Dan krijg ik mijn eigen tarief van € 40,00 per uur, laat ik maar laag inzetten en 1 uurtje berekenen. Maar ik weet echt zeker dat ik dit nooit in een uur klaar krijg. Toch maar doen anders wordt het vast te duur. Spuitwerk in hoogglans. Dat besteed ik uit en kost € 95,00 per m2. Maar het is lang geen m2. Dat zal wel, maar voor kleine tafeltjes als deze gelden andere tarieven. € 95,00 dus. OK!! Even kijken, op welk bedrag zitten we nu? € 175,00 Nou, dat valt eigenlijk wel mee dacht ik zo. Ach shit, nog wat vergeten. Zaagbladen worden snel bot door MDF en moet wel weer geslepen worden € 15,00 Mijn gereedschap en vooral mijn elektrisch handgereedschap gaat geen leven lang mee en moet ik dus voor een bepaald bedrag afschrijven. Nou, dat doe ik maar niet, want ik weet ook niet hoe ik dat moet berekenen. Maar wacht eens. Ik heb eigenlijk ook nog geen winst op mijn product berekend. Dat moet zeker wel, want een commercieel bedrijf moet winst maken om te overleven en de stijgende onkosten de baas te kunnen blijven. Laat ik er 10% marge op zetten. € 175,00 + 17,50 = € 192,50 en dan nog de 19% B.T.W. dat maakt € 229,07 Dat rond ik af naar € 230,00

De potentiele opdrachtgever is terug in de winkel om mijn aanbod te bespreken. Is er iemand die de reactie wil weten?? Vooruit dan maar! Ik citeer: “Kost dat zo duur?, ik heb zulke tafeltjes gezien voor € 5,95”

De volgende keer ga ik toch eerst maar eens vragen welke prijs betreffende potentiele klant in gedachten heeft. Dat scheelt een berg werk dat nergens toe leidt.

Het gaat mij er niet om wie of wat dan ook maar belachelijk te maken. Daar heb ik geen enkel motief voor. Wat ik graag zou willen, is dat meubelmakers telkens maar weer uitleggen aan die consument hoe de vork in de steel zit. Zodat diezelfde consumenten uiteindelijk ook zien en begrijpen dat een Nederlands maatwerkproduct iets heel anders is dan een massaproduct uit een ver oord waar misstanden heersen (al dan niet veroorzaakt door Europese multinationals).

Meubelmakers aller landen: aan ons de taak om uit te leggen met kennis van zaken waarom iets kost wat het kost. Er zijn houtsoorten van € 55000,00 per m2. Dan moet je wel kunnen uitleggen waarom dat zo duur is. Kennis is nog steeds macht.

Consumenten aller landen: Verdiep u in de totstandkoming van producten. Dat scheelt een hoop uitleg en bespaart u een hoop ergernis. Want het soort mailtjes zoals hieronder zijn wellicht herkenbaar  en de teleurstelling daarvan kan echt worden voorkomen door producten van echte materialen te gebruiken.

Goedendag,

Ik heb een Ikea Keukenblad (gelamineerd hout), een zwarte marmer look.

Echter is hiervan het lamineer beschadigd. Er zijn ene paar stukjes (ter grote van 1 cm) afgebroken/losgeraakt.

Dit wil ik herstellen, zodat het hout weer beschermd is en dat het kleurverschil tevens minder tot niet meer zichtbaar is.

Heeft u hier voor ook een product? Of wat raadt u mij aan?

Met vriendelijke groet,

Job de Groot (naam is gefingeerd, maar de mail is geknipt en geplakt)

13 reacties

Opgeslagen onder Bezinning, Meubels op maat

Keuken werkblad klaar!

Dit is het vervolg van het blog van twee weken geleden 5 januari. Er is verder gewerkt aan het werkblad voor de keuken.

De balkjes worden allemaal op dikte geschaafd. 42 mm om precies te zijn. Daarna word met een lamellofrees een aantal groefjes in ieder balkje gefreesd. Hierin komt een plaatje voor een extra verstevigde verbinding.

De verbindingen worden ondersteund met lamello's

Wanneer we het spul in de lijmbank willen zetten, komen we er achter dat de houtlijm zo snel droogt dat we niet de hele stapel balkjes in een keer kunnen inklemmen in de lijmbank. De lijm van de onderste verbindingen is dan al zo gedroogd dat de balkjes al aan elkaar zitten voordat het spulletje goed op elkaar is geperst is. Zo ontstaan naadjes die we niet willen. Daarom doen we het maar in twee delen.

De eerste helft van het blad in de klemmen

Met klemmen worden de delen op elkaar geperst tot de lijm er tussenuit komt. Dan pas zijn de naden sluitend. Wanneer het eerste deel droog is stapelen we verder tot het hele blad de lijmbank vult. Het blad blijft zo een nachtje staan.

Verder stapelen tot de lijmbank vol is met keukenblad

De volgende morgen laden we het blad in de auto en gaan daar mee naar een bevriende meubelfabriek met een zogenaamde breedbandschuurmachine. Daarmee kan het blad met een breedte van een meter en een lengte van 2,5 meter in een keer worden vlak geschuurd. Dat scheelt een heleboel werk. Het blad heeft hierna een dikte van 40 mm.

Fijn apparaat, maar te groot voor mijn werkplaats

Met het vlakgeschuurde blad in de auto rijden we weer terug naar onze eigen werkplaats. Daar wordt het “vuile hout”, dat is het extra hout, verwijderd en op maat gezaagd. Het blad is nu klaar voor de klant die hem zelf lakt, beitst of in de olie zet.

Het blad is vlak. Nu nog op maat zagen en handmatig schuren.

Klaar voor aflevering......Een fraai massief gestoomd beuken keukenblad

1 reactie

Opgeslagen onder Meubels op maat, Techniek

Keuken werkblad

Op de eerste dag van het jaar werd ik direct al blij verrast met een opdracht tot het maken van een aanrechtblad of keuken/werkblad. Het materiaal: gestoomd beuken. Afmeting 2500 x 1000 x 40 mm. Dat gaat een zware jongen worden. Waarschijnlijk voor op een eiland.

Onrustige houtsoort

Beuken is een veel gebruikte houtsoort in de keuken. Er worden broodplanken, snijplanken, hakblokken en….werkbladen van gemaakt. Een prima houtsoort die amper splintert, maar ook met een groot nadeel: het is een bijzonder “onrustige” houtsoort. De werking is aanzienlijk. Dat is ook de reden dat de vezels in het hout als het ware “kapot” gestoomd worden. Gestoomd hout werkt wat minder dan ongestoomd hout, maar nog steeds blijft het in het geval van beuken een lastige soort. Het hout is KD, kunstmatig gedroogd tot een percentage van tussen de 10 en de 12 procent. En dan nog is het niet droog genoeg. De tegenwoordige huizen worden zo belachelijk droog gestookt dat het hout mettertijd nog meer droogt. Met alle bijkomende krimpproblematiek die daarbij komt. Misschien is leuk om te vermelden dat een jaar of vijftig geleden het hout helemaal niet kunstmatig werd gedroogd en dat was ook helemaal niet nodig, het binnenklimaat was toen ook veel vochtiger.

Een truc om er voor te zorgen dat de werking minder wordt is het blad samen te stellen uit smalle delen en die om en om tegen elkaar te lijmen zodat de krachten elkaar opheffen.

In den beginne waren er te brede planken....

Het begint met een stapel ruwe planken die eerst in smalle delen van 5,5 cm worden gezaagd. Er kan zoveel spanning op het hout staan dat de zaagsnede het zaagblad afklemt en het zaakje warm loopt. Soms ontstaan verbrande plekken.

Vlak en haaks schaven

De balkjes schaaf ik daarna vlak en haaks. Concentratie is belangrijk. Niet opletten kan er voor zorgen dat de plastisch chirurg een hoop werk met je krijgt. Dit is de ervaring van een jaartje of zeven geleden.

Hiermee schaven we alles op dikte

Hier beginnen we maar eens mee

Als dat klaar is worden de balkjes op dikte geschaafd. De dikste is 5,5 cm dus met die dikte beginnen we maar eens. Er zijn er ook bij die minder dik zijn of gedeeltelijk minder dik zijn. De vandiktebank doet daar dus niet zo veel mee. Maar naarmate er meer van de diksten wordt afgeschaafd komen vanzelf de dunnere exemplaren aan de beurt. Uiteindelijk moeten de balkjes een dikte krijgen van ca 42 mm.

Haakse balkjes

Morgen verder

De balkjes zullen nog een aantal keren door de vandiktebank moeten voor ze allemaal 42 mm zijn. Ondertussen blijf ik controleren of ze haaks blijven.

Morgen weer verder.

2 reacties

Opgeslagen onder Hout en Bomen, Meubels op maat, Techniek

Het blok deel III KLAAR!

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik over het blok schreef. Veel enthousiaste en nieuwsgierige reacties via twitter en dit blog waren mijn deel. Nu is het blok zo’n beetje klaar. Eigenlijk is het nu geen blok meer, maar een salontafel van 95 x 49 x 49 cm. En toch noem ik het nog steeds “het blok”, als een soort van koosnaam.

Doordat het blok nog niet volledig droog was, is het toch nog in enige mate vervormd. Tijdens het verder drogen treedt krimp op. Die krimp is niet op alle plaatsen even groot. Scheurvorming is dan het onherroepelijke gevolg. Er loopt een grote scheur over de lengte van het “bovenblad” en eigenlijk vind ik dat wel mooi. Ik heb van een zwakte juist een kracht gemaakt door die scheur zelfs groter te maken. Het licht speelt nu mooi in de vakken die eronder liggen.

Het blok is gedrenkt in tungolie verdund met gomterpentijn of terpentijnolie. Tungolie heet ook wel Chinese houtolie en wordt tot de beste olie soorten gerekend. De olie is zo waterbestendig dat de Chinezen er zelfs scheepsrompen mee waterdicht maakten. Alweer zo’n prachtig milieuvriendelijk product. Daar hecht ik aan. Natuurlijke materialen die aan het eind van de kringloop gewoon kunnen terugkeren in het milieu en niet als chemisch afval behandeld hoeven te worden. Als symbool daarvan nam ik een paddenstoel die ik al eerder draaide en gaf die een plaatsje in het blok waar eens de echte paddenstoelen groeiden.  Schimmels (wat een paddenstoelen zijn) zetten hout om in materie die weer kan worden opgenomen door de planten en bomen.

Nu is “het blok” te koop. Vind u de paddenstoel niet mooi, dan kan die er gewoon af worden gehaald. Details en prijs zijn te vinden bij de “wannahaves”

Het blok is nu een salontafel met vakken

Maar wat is dat? Is dat geen....

Jawel hoor... een heuse paddenstoel

Het blok in de tungolie. Het hout wordt prachtig.

1 reactie

Opgeslagen onder design, Meubels op maat

Wat nou crisis…..

Schuldenlasten lopen op, landen vallen bijna om, de euro staat ter discussie en wij bevinden ons in een crisis. Enige relativering is volgens mij op zijn plaats want we bevinden ons “slechts” in een financiële crisis. Er wordt minder verkocht dan normaal. Dat merk ik in mijn business. Er worden veel minder maatwerk meubels besteld dan pak hem beet twee jaar geleden. Ik heb begrepen dat de gehele Meppeler middenstand inmiddels kan merken dat de consument minder geld uitgeeft dan voorheen. Hoewel ik niets met voetbal heb citeer ik toch graag een zin die bijna tot historisch spreekwoord gerekend kan worden en afkomstig is van de heer J. Cruyff: “elk nadeel heb zijn voordeel”. Ik ben voor mezelf eens gaan onderzoeken of dat ook voor deze financiele crisis geldt en ik kwam tot het volgende.

Omdat ik minder opdrachten van klanten heb die een maatwerk meubel wensen, heb ik eindelijk tijd om op zoek te gaan naar mijn eigen creativiteit. Er staan nog veel materialen; plaatmaterialen, fineer, massief hout in een stuk of tien soorten, waar ik nooit de tijd voor heb genomen om daar iets zinvols mee te doen. Nu wel. Ik bedenk, teken, filosofeer, overleg, experimenteer, probeer………En daar groei ik van, daar bloei ik van, daar put ik veel energie uit en……….daardoor ervaar ik de vrijheid. Een financiele crisis dus, maar zeker geen creatieve crisis. Zonder geld ontwaakt in mijn ogen de creativiteit en worden de mooiste ideeën geboren. Ideeën die, eenmaal uitgewerkt, zoveel passie en plezier uitstralen dat die maar zo eens heel snel verkocht zouden kunnen zijn. Wat mij betreft duurt die crisis nog wel even.

Een slanke strakke stoel als blikvanger

De onderstaande stoel hebben we gemaakt van restmaterialen die bij mij uit de houtstelling komen. Het frame is gemaakt van beuken met een ertussen gelijmde wengé strip. Door de relatief dunne (4×4 cm) poten en rest van het frame en de open gelaten rugleuning  ontstaat een luchtig en fragiel uiterlijk. Maar let op: de verbindingen zijn getand, verlijmd met beenderlijm en ongelooflijk sterk. Het zitdek heeft een dikte van twee centimeter en is van gebookmatched Amerikaans noten en rust op metalen afstandsbussen. Het dek wordt op zijn plaats gehouden met duidelijk zichtbare slotbouten die een industrieel tintje aan het ontwerp geven. Deze stoel is op het metaalwerk na volledig natuurlijk gemaakt. Zonder schadelijke lakken, maar met natuurlijke schellak sanding sealer en was. Geen PVAC houtlijm, geen bruislijm maar volledig natuurlijke beenderlijm gemaakt van slachtafval. Een blikvanger waar over gesproken wordt.

Rustend op metalen bussen

 

Getande verbinding en donkerd wenge streep

 

6 reacties

Opgeslagen onder design, Meubels op maat

Het blok deel 2

Het ruwe zaagwerk met de motorkettingzaag is gedaan. Het iets fijnere werk doe ik met de elektrische kettingzaag met een wat fijnere ketting. En dan kan het raspen, schaven en schuren beginnen. De buitenkant is goed te bewerken, maar de binnenkant…..?

Hiervoor bedenk ik een speciaal stuk gereedschap. Ik maak een paar “schaafgrepen” van het hout dat uit het blok is gezaagd en maak die vast op een vuren regel. Daarna wordt een strook schuurpapier (korrel 60) bevestigd aan de andere kant. Later wordt er een schuine kant aan gemaakt om beter in de hoeken te kunnen komen. Nu kan met twee man een slag worden gemaakt van zo’n 75 cm. Dat werkt goed, maar op sommige plekken moet wel een 5 mm worden weggeschuurd.

Daarna komt het schuren met een schuurpapier in de hand. Het wordt er aardig beter van.

Het motorkettingzaag werk is gedaan

 

Beetje grof nog

 

Iets fijner werk met de elektrische kettingzaag

 

Het zelf ontwikkelde gereedschap

 

In actie. Schuren maar.

 

En verder met het handje.

To be continued…….!!!

7 reacties

Opgeslagen onder Meubels op maat

Het blok

Soms kom je ergens dingen tegen waarvan je denkt: “dat moet ik hebben”. Over het algemeen heb ik dat niet met telefoons, schoenen,
televisies of videocamera’s maar soms wel met gereedschap of, in dit geval, hout. Thuisgekomen met de nieuwe aanwinst blijkt dan dat het je niet wezenlijk gelukkiger maakt en dat je je daarna afvraagt: “wat moet ik daar nu eigenlijk mee”.

Zo verging het mij een jaartje of zes, zeven geleden bij de houtzagerij waar ik regelmatig kom om hout te kopen. Ik liep tegen een groot
blok massief populierenhout op van ca 100 x 50 x 50 cm. Nog vers, drijfnat en idioot zwaar. Mooi blok, maar wat moest ik er mee. Nou ja, het was toch nog niet droog, dus eerst maar eens even gewoon weg zetten. Het heeft in de weg gestaan bij mij in de werkplaats, in mijn opslag dependence en de laatste drie jaar bij mijn schoonfamilie.

Droog en klaar om bewerkt te worden tot......

Nu staat ie weer in de werkplaats. Droog en klaar om gevormd te worden tot……ja, tot wat? Een rariteiten kabinet annex herinneringskastje
annex passiekastje oppert een bekende van twitter. Een vitrinekastje in lagen, als een bonsai boompje bedenkt iemand anders. Weer iemand anders is bereid een ontwerp te maken en “los te gaan” op het blok. Een kandelaar, wordt ook  voorgesteld. En een tafel met kindertekeningen. Ik ben zeer onder de indruk van alle creatieve antwoorden op mijn twitter vraag: Wat moet ik met zo’n blok? Hebben jullie suggesties?

Inmiddels heb ik ideeen genoeg gekregen om met het blok aan het werk te gaan. Wat het nu gaat worden…..? Wordt vervolgd..

Aan het werk met de motorkettingzaag

2 reacties

Opgeslagen onder Meubels op maat

Justpaint krijtverf (vervolg blog van 5 september j.l.)

Wanneer verf oud wordt ontstaan er onder invloed van zonlicht, droogte en de werking van hout kleine scheurtjes in de verf. Barstjes die de verflaag doen schilferen. Dit verschijnsel noemen we krakelé, crakelé, craqeler, craqueler of craquelure en craqueleren. Om dit verouderingsproces te versnellen is een craqueler medium ontwikkeld dat ik onlangs uitprobeerde. Hier zijn mijn bevindingen.

Als onderlaag koos ik de bianco antico uit de Italiaanse serie. Als toplaag koos ik de kleur Bologna uit het  Italiaanse palet van www.meubelrestauratieshop.nl  Na de witte  onderlaag zette ik met het Justpaint kwastje het craqueleermedium op. Het strijkt gemakkelijk weg en moet daarna 1 tot 3 uur drogen. Die van mij liet ik echt zeker 3 uur drogen. Tot mijn schrik zag ik dat daarna bijna niets meer te zien was van het medium. Ik vertrouwde het niet en bracht een tweede laag aan die ik ook weer 3 uur liet drogen. Daarna bracht ik de kleur Bologna aan. Dat deed ik heel snel omdat op het blik staat dat het onmiddellijk begint te craqueleren en je de barstjes weer dicht schildert wanneer je niet
snel genoeg bent. Die snelheid valt eigenlijk best mee. Ik had ruim de tijd om het hele dienblaadje te schilderen zonder dat er zichtbaar iets aan de verf veranderde. Aanvankelijk maakte  ik me zorgen. Er leek niets te gebeuren. Maar nadat ik koffie had gedronken en terug kwam in de werkplaats was het resultaat echt goed duidelijk geworden. De verf is prachtig, onregelmatig en natuurlijk gebarsten. Ik laat de verf drogen en constateer dat deze prima vast zit. Het verdere experimenteren kan doorgaan, want op deze basis kan nog meer effect worden aangebracht.

Het justpaint craquelermedium in een potje van 0,25 liter verkrijgbaar bij http://www.meubelrestauratieshop.nl

Bij dienblad 1 breng ik de hoogglansvernis aan. Die glimt goed en geeft extra bescherming tegen vlekken.

Dienblad 2 wordt nadien behandeld met justpaint patina voor een vuil versleten uiterlijk

Dienblad 3 wordt in de antiekwas of terpentijnwas in de kleur teak (dat is donkerbruin) gezet

Ik popel om de volgende keer eens een kastje onder handen te nemen. Ook experimenteren? www.meubelrestauratieshop.nl

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder brocante stijl, Meubels op maat