Categorie archief: houtdraaien

Bedverlenging

Op zaterdag doe ik, naast het in de gaten houden van de winkel, vaak waar ik zin in heb. ’s Morgens aan de koffie probeer ik te achterhalen waar ik écht zin in heb. Dat kan het werken aan een gitaar zijn….of een handboog……of houtdraaien of…… Maar soms liggen er nog wat dingetjes die af moeten.  Zo ook vandaag. Ik werk wat verder aan een paar schaaltjes die nu droog genoeg zijn om afgewerkt te worden. Met dochter ben ik vorige week een werkstukje begonnen dat ook nog niet af is. Ze komt gezellig bij mij in de werkplaats om me gezelschap te houden en ondertussen haar poezenpuzzel af te maken.

Ook heb ik nog een aantal mooie kersenhouten “bowlblanks” (Nederlandse term weet ik niet) staan om grotere schalen van te kunnen draaien. Ik zet er één op de “faceplate” (Nederlandse term weet ik wederom niet)  en schroef het spul op het motorhuis van de draaibank.  Bij het ronddraaien van het werkstuk (met de hand) loopt het hout tegen de onderkant van het bed.  Dat wordt hem dus niet. Té groot voor de draaibank.

Maar daar is iets op gevonden. Ik heb een bedverlengstuk dat gemonteerd kan worden op een poot van de draaibank. Het is een stuk staal van een kilo of acht dat ik monteer  en iets lager komt het standaard bed. Wanneer je dan de kop omdraait is er ruimte om een werkstuk op te zetten met een doorsnede van 70 cm en dat is flink aan de maat.

Een stuk staal van 50 cm om de leunspaan op vast te zetten...

Een stuk staal van 50 cm om de leunspaan op vast te zetten…

Zo erg is het vandaag niet, maar 45 cm red ik wel. En daar hoort een gewicht van een kilootje of zeven bij. Best zwaar. Een stuk hout dat zo zwaar is, niet in balans is en zeker nog niet rond, moet heel langzaam  draaien. De draaibank van en kleine 200 kilo kan gaan wiebelen, trillen, dansen, hobbelen als een oude centrifuge en afbreken wanneer je de signalen van onbalans niet respecteert. Met 400 toeren is er nog amper trilling, maar met 450 gaat het fout. Kalm aan, dan breekt het lijntje niet.

De leunspaan in positie. Later heb ik het dwarsstuk verwijderd, dat zit een stuk steviger

De leunspaan in positie. Later heb ik het dwarsstuk verwijderd, dat zit een stuk steviger

Mijn "onaffe" werkstuk moet nog even wachten

Mijn “onaffe” werkstuk moet nog even wachten

De schaaldraaiguts krijgt flinke klappen van het hout waar de beitel dan weer wel en dan weer niet geraakt wordt. Maar toch komt er langzaam vorm in. Net als ik mezelf wat zelfverzekerder voel….knal! Een flits…..en tegelijk het licht uit. Ai….dit is vast niet de bedoeling. Snel zet ik de zekering in de stoppenkast weer goed.  Ik zet de draaibank weer aan, maar het licht gaat weer uit. Zekering omzetten…., maar telkens gaat het licht uit. Ik ruim op en besluit maandag een monteur te bellen. Mijn “onaffe” werkstuk moet nog even geduld hebben. Maar de poezenpuzzel van dochter is gelukkig wel af.

Houtelijke groet, Richard

Maar de poezenpuzzel van dochter is wél klaar.

Maar de poezenpuzzel van dochter is wél klaar.

Advertentie

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder houtdraaien

Waxinelicht houder

Vandaag heb ik van een stuk acasiahout dat ik een jaar of drie geleden zaagde en dus lekker droog is, omgetoverd in een waxinelicht houder. Een mooie gelegenheid om eens een nieuwe techniek te proberen. Het “uit het center” draaien. Het object wordt daarbij telkens schuin in de chuck geklemd. Hierdoor draait het hout niet meer netjes in balans, maar krijg je juist een slingerbeweging. Een beetje eng, maar de resultaten kunnen erg leuk zijn. Oordeel zelf!

Waxinelicht houder van acasia

Waxinelicht houder van acasia

Ik heb er ook een leuke timelapse van gemaakt. Zo zie je hem in hoog tempo ontstaan.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder houtdraaien

De Gulden Snede

Al een tijd lang loop ik me te verbazen omtrent het feit dat de ene vorm goed is en mooi, terwijl de andere vorm het net niet is. Of zelfs gewoon lelijk. Met name op het gebied van houtdraaien houdt me dat bezig. Eigenlijk onlangs pas hoorde ik van de gulden snede. Ik had er wel van gehoord, maar ik heb er nooit op school iets over geleerd. Wiskunde werd op een voor mij totaal oninteressante en zelfs foutieve manier aangeboden. Veel hoger dan een drie (ik ben dyscalculisch, maar dat bestond toen nog niet) heb ik er nooit voor gehaald en dus verviel wiskunde zodra dat kon en daarmee tevens natuurkunde. Jammer, want nu ik ouder ben besef ik pas hoe onwaarschijnlijk belangrijk die wiskunde is. Ook in de houtbewerking.

In mijn speurtocht naar de perfecte vorm, las ik over de reeks van Fibonacci, konijnenproblemen, van de spiraal van Fibonacci en het vóórkomen daarvan in de natuur. Bij deze laatste ontdekking viel me de bek helemaal letterlijk open. Vooral na het kijken van een aantal youtube filmpjes http://youtu.be/ahXIMUkSXX0 waarin dit in een razend tempo wordt uitgelegd. Dit is onvoorstelbaar! Er móet een hogere macht aan het begin van de schepping staan. De Fibonacci reeksen en spiralen komen in alles terug. In de bloemen, in demenselijke maten, in dennenkegels, in……..het is niet te beseffen! En al die vormen zijn perfect.

Er is dus blijkbaar een “ideale verhouding”, perfecte maten die wij allen waarderen en die dus goed is. Euclides heeft aangegeven hoe een lijnstuk verdeeld moet worden om de “gulden snede” te verkrijgen. Hij komt daarbij op het gegeven dat de verhouding 1: 1,61803398874989………. (de echte perfectie is door mensen nooit te behalen) het beste is. De getallen achter de komma blijven oneindig doorgaan. Hoe dichter je in de buurt komt van deze verhouding, hoe mooier we de vorm vinden/ervaren.

Hoe gaaf zou het zijn als er een instrument bestond, dat die verhouding telkens vast zou houden. Dat je niet telkens enorme berekeningen zou hoeven te maken om die goede en gewenste vorm te krijgen. “Dat is er!”, zei  Niels (stagiair).” Een docent van mij heeft een keer zo’n ding gemaakt, een soort van driebenige passer”. Na een speurtocht op het web kwam ik een tekening van een fraai, gemakkelijk te maken gulden snede passer tegen. Die heb ik gemaakt en de ideale verhoudingen blijven op elke stand zeer behoorlijk. Geweldig! Die kan ik gebruiken als mal voor mijn draaiwerk, om daarmee vormen te maken die zo dicht mogelijk bij de gulden snede liggen.

De gulden snede passer. Van beukenhout, maar een luxe houtsoort als palisander staat ook niet verkeerd.

De gulden snede passer. Van beukenhout, maar een luxe houtsoort als palisander staat ook niet verkeerd.

Wil je hem ook maken? Download dan hier de tekening http://www.meubelrestauratieshop.nl/contents/nl/d109_Downloads.html. Let op! Het gaatje aan de bovenkant vind ik erg dicht bij de kant zitten. Bij mij scheurde het hout in bij het aandraaien van de moer op de bout. Beter is het om de benen een tikkie langer te maken. Maar uiteraard zijn de gaatjes kritiek, dus  die moeten exact zo blijven als op de tekening.

Veel maakplezier en houtelijke groet,

Richard

3 reacties

Opgeslagen onder houtdraaien, Techniek

Een pootje bijmaken

Soms zijn de pootjes van een antieke kast zo aangetast door houtworm, verrot doordat de onderkant in water heeft gestaan of gewoon verlorengegaan met de tijd. Af en toe krijg ik dan de vraag of ik zo’n pootje kan bijmaken. Natuurlijk kan ik dat. Maar het komt zo weinig voor dat ik hier nou niet bepaald routine in heb opgebouwd. Het uit de hand kopieren en er voor zorgen dat een identiek tweede exemplaar ontstaat is (voor mij) bijna onmogelijk. Maar met veel meten, goed kijken, rustig en geduldig werken kun je aardig in de buurt komen van een (op het oog) gelijk exemplaar.

Het begint met een samengesteld beuken blok waar het pootje ruim uit te halen valt. Rechts staat het na te maken pootje.

Dan maken we een perfecte cilinder. Met een goede stand van de beitel wordt het hout weggesneden en krijg je een glad resultaat.

Met een potlood worden de eerste insnijdingen gemarkeerd en het vormgeven kan beginnen.

Met goed meten en gebruik van krompasser de vorm nu perfectioneren. Rustig werken en je hoofd gebruiken. Eén verkeerde beweging en het pootje kan in de kachel.

Na netjes schuren is het pootje waarschijnlijk niet volledig identiek, maar wel zo gelijk dat eenmaal teruggeplaatst onder de kast het verschil niet meer zichtbaar is. De klant moet nu zorgen voor een gelijkende oppervlakte afwerking. Het verbindingsstuk bovenaan heb ik expres laten zitten. Het geeft een betere verbinding onder de kast, maar kan ook worden afgezaagd als dat niet nodig is.

4 reacties

Opgeslagen onder houtdraaien, Techniek

Een unieke balpen.

Sinds ik de nieuwe draaibank heb, draai ik van alles en nog wat. Vooral om mijn vaardigheden te verbeteren draai ik tolletjes, borden, schaaltjes en potjes maar ook schrijfpennen. Ze worden gedraaid van inlandse houtsoorten uit bossen en tuinen, maar ook van meer exotische houtsoorten. De hardware die wordt gebruikt komt uit de Verenigde Staten en is van excellente kwaliteit. Deze serie is van het type “twist”. De punt komt naar buiten door de twee delen van de pen ten opzichte van elkaar te draaien. De serie die hier onder staat heeft 24 karaat vergulde metaaldelen en een blauwe vulling. De pennen worden geleverd inclusief een eveneens handgemaakt meranti doosje met een donker groene vilten inleg. De pen past er precies in.

Deze pennen zijn voor speciale gelegenheden als trouwerijen, jubileumkado, voor bij het gastenboek van een receptie of begrafenis, het kopen van een huis, als cadeau bij het beginnen van een eigen zaak etcetera.

Wanneer een boom uit uw tuin moet wijken omdat die te groot is of ziek, kan dat best pijnlijk zijn. Een oude boom heeft vaak een belangrijk deel uitgemaakt van iemands leven en vaak heeft de boom verschillende levensfasen van iemand “meegemaakt”.  Hoe gaaf zou het dan niet zijn wanneer er een stukje van die boom bewaard zou kunnen blijven….in een pen! Ik kan een pen voor u maken van uw eigen boom of snoeihout.

Heeft u belang bij een pen van uw eigen boom? Mail dan naar info@meubeluniek.nl , dan kunnen we een en ander bespreken aangaande de te gebruiken hardware, houtsoort, levertijd en kosten. Er is nu ook een nieuwe website: www.handgedraaidepennen.nl Daar staan nog veel meer pennen van mijn hand.

Hieronder alvast een voorproefje

Kersenhouten pen met drie zwarte lijntjes aan de clipkant

Spalted beech pen. Een pen van Nederlands beuken met een schimmeltje dat een prachtige tekening aan het hout geeft.

Chique pen van paardekastanje hout. Geeft een bijna marmeren aanblik

Een donkere pen van Amerikaans notenhout.

Hetzelfde schimmeltje als in de beuken pen, maar nu in een pen van berkenhout.

Een pen van prachtig Rhododendronhout afkomstig van het landgoed Dickninge. Je kunt niet altijd zien hoe het hout er aan de binnenkant uitziet na het draaien. De verrassing bij deze was dat er een worm dwars door het hout is gekropen. Wees niet bang dat uw pen wordt opgegeten….Ik heb de worm weggejaagd en het huisje opgevuld!

1 reactie

Opgeslagen onder design, houtdraaien

Een nieuwe houtdraaibank

De politoerlagen op de kistjes van de vorige keren in dit blog zijn nog onvoldoende van dikte (het lijkt de ijs aangroei in Balk wel). Er zal dus nog even verder gepolitoerd moeten worden en het eindresultaat houdt u dus nog tegoed. Deze week werd de werkplaats wel uitgebreid met een nieuwe houtdraaibank. Hier een aantal foto’s van mijn nieuwe aanwinst.

Kist met machine achterin de bus

Jaaaaa, daar is ie

Vele webshops en echte winkels heb ik bezocht om de keuze te bepalen welke draaibank het moest worden. Met verschillende twitteraars heb ik contact gehad en gesproken over hún draaibank.  Stad en land heb ik afgereisd om de bank van mijn dromen te bemachtigen. Uiteindelijk kwam ik gewoon bij mijn gereedschapleverancier in Staphorst uit. Zo zie je maar….Al dat reizen en zoeken is vaak helemaal niet nodig. Anderhalve week geleden besteld en nu is ie er al. Vers uit Duisland. Stevig verpakt in een grote houten kist. 248 kg met kist en 198 kilo aan massief gegoten staal zonder kist. De poten zijn blauw, het bed zwart en de vaste-en variabele kop geel.

De kist wordt met een heftruck in de Meubeluniek bus gezet. Maar het uit de bus halen, moet toch echt met de hand gebeuren, want ik heb geen heftruck. De kist wordt achterin de bus gesloopt. De borgingen voor transport worden losgemaakt. De machine wordt in hoofdgroepen uiteengenomen en in onderdelen naar de werkplaats gebracht waar hij wordt opgebouwd.

Onder de draaibank maken we een plank waar van alles op kan worden neer gelegd

Tussen de centers past ruim een meter. En hij heeft een variabel toerental wat wel heeel handig is. Er past een chuck op en dat is ook prettig. Hier gaan we vast nog wel leuke dingen mee maken. Maar eerst oefenen. Veel oefenen…

Vooral de machine leren kennen en veel oefenen

 

Vooral veel oefenen. Trial and error....

 

 

 

3 reacties

Opgeslagen onder houtdraaien

Bonbonschaal

Wat is dat houtdraaien toch geweldig werk. Ik had nog een stuk resthout liggen dat afkomstig is uit het “het blok” (zie paar blogjes geleden). Het lag al bij de kachel om te worden opgestookt, maar ik heb het voor de poorten van de hel weggesleept.  Een stuk populieren waarvan ik gewoonlijk de schoonheid niet zo in zie.  Dergelijk hout heb ik dagelijks aan mijn voeten in de vorm van klompen, maar ik heb er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan dat er ook prima siervoorwerpen van kunnen worden gemaakt. Het hout is licht van kleur en vertoont weinig tekening. Eigenlijk best saai. Maar het heeft voor de houtdraaier en trouwens ook voor de houtsnijder toch de behoorlijk prettige eigenschap dat het zacht is, weinig noesten heeft en een dichte struktuur heeft. Bij snijdend draaien resulteert dit in prachtige houtkrullen die van de draaibeitels afkomen (als die tenminste voldoende scherp zijn). Na een behandeling met ultrashine en shellawax blijkt dat er eigenlijk toch ook een prachtige marmerachtige tekening in zit met fraaie grijs en bruintinten.

Het voetje maakte ik van een stuk  meranti. Ook niet bepaald een toonbeeld van schoonheid. Het is het hout waar veelal kozijnen van worden gemaakt. Ook hiervoor geldt dat het prachtig wordt door een behandeling met ultrashine en shellawax.

 In de ultrashine zit puimsteen. Dat zorgt voor een zijdezacht resultaat. Het lijkt alsof het object is geschuurd tot  korrel 2000 schuurpapier.

De shellawax is een mix van schellak en was. Na de ultrashine gaat het met shellawax pas echt glimmen. Stevige druk geven is daarbij belangrijk. Beiden uiteraard te koop in de webshop www.meubelrestauratieshop.nl evenals veel draaigereedschap van Kirschen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder houtdraaien

Potje draaien

Hij was er al, maar nog werkelijk onherkenbaar. Op een grote berg bij een appelboer in de Noordoost polder. Entstukken heten het geloof ik. Onderstammen van een wilde variant waar dan een ander ras op geent wordt.  En als de boompjes voldoende vrucht hebben gedragen worden ze gerooid, geruimd, verkocht als brandhout……..of……….er tussenuit gehaald door een gesjeesde meubelmaker/houtdraaier. Uit die berg haalde ik een stuk of vijf van die entstukken met het idee daar nog wel eens iets mee te kunnen.  Ik wist het….het waren prachtige potjes, schaaltjes, lampvoeten en ongetwijfeld nog veel meer. Ze moest alleen nog even uit zo’n stuk bemodderd, veel te nat onderstammetje gehaald worden. En daar ben ik vandaag eens mee wezen stoeien. Leuk detail is dat ik helemaal geen goede draaier ben en dit potje bij wijze van  oefening heb gemaakt alvorens aan het echte ”werk” te beginnen. Bang om het grote stuk te verprutsen.

De dikke knobbel is voor het echte werk. Ik gebruik het stuk links van de zaag.

Inspannend werk. Zeker in het begin als het nog niet gecentreerd is.

Gewoon het potje even bevrijden uit zijn huisje

Het resultaat aan de ene kant

Het resultaat aan de andere kant

Het potje wordt geschuurd tot korrel 400 en daarna afgewerkt met ultrashine en shellawax. Dat is een fantastische “friction polish” op basis van schellak. Gewoon online te bestellen via www.meubelrestauratieshop.nl 

Ik ben tevreden over het resultaat en klaar voor het “echte werk”.  Wat zal ik van de grote knobbel maken? Ik denk een paar schaaltjes…Of toch een grotere pot….? Ach…morgen eerst maar weer eens wat anders doen.

5 reacties

Opgeslagen onder houtdraaien