Bedverlenging

Op zaterdag doe ik, naast het in de gaten houden van de winkel, vaak waar ik zin in heb. ’s Morgens aan de koffie probeer ik te achterhalen waar ik écht zin in heb. Dat kan het werken aan een gitaar zijn….of een handboog……of houtdraaien of…… Maar soms liggen er nog wat dingetjes die af moeten.  Zo ook vandaag. Ik werk wat verder aan een paar schaaltjes die nu droog genoeg zijn om afgewerkt te worden. Met dochter ben ik vorige week een werkstukje begonnen dat ook nog niet af is. Ze komt gezellig bij mij in de werkplaats om me gezelschap te houden en ondertussen haar poezenpuzzel af te maken.

Ook heb ik nog een aantal mooie kersenhouten “bowlblanks” (Nederlandse term weet ik niet) staan om grotere schalen van te kunnen draaien. Ik zet er één op de “faceplate” (Nederlandse term weet ik wederom niet)  en schroef het spul op het motorhuis van de draaibank.  Bij het ronddraaien van het werkstuk (met de hand) loopt het hout tegen de onderkant van het bed.  Dat wordt hem dus niet. Té groot voor de draaibank.

Maar daar is iets op gevonden. Ik heb een bedverlengstuk dat gemonteerd kan worden op een poot van de draaibank. Het is een stuk staal van een kilo of acht dat ik monteer  en iets lager komt het standaard bed. Wanneer je dan de kop omdraait is er ruimte om een werkstuk op te zetten met een doorsnede van 70 cm en dat is flink aan de maat.

Een stuk staal van 50 cm om de leunspaan op vast te zetten...

Een stuk staal van 50 cm om de leunspaan op vast te zetten…

Zo erg is het vandaag niet, maar 45 cm red ik wel. En daar hoort een gewicht van een kilootje of zeven bij. Best zwaar. Een stuk hout dat zo zwaar is, niet in balans is en zeker nog niet rond, moet heel langzaam  draaien. De draaibank van en kleine 200 kilo kan gaan wiebelen, trillen, dansen, hobbelen als een oude centrifuge en afbreken wanneer je de signalen van onbalans niet respecteert. Met 400 toeren is er nog amper trilling, maar met 450 gaat het fout. Kalm aan, dan breekt het lijntje niet.

De leunspaan in positie. Later heb ik het dwarsstuk verwijderd, dat zit een stuk steviger

De leunspaan in positie. Later heb ik het dwarsstuk verwijderd, dat zit een stuk steviger

Mijn "onaffe" werkstuk moet nog even wachten

Mijn “onaffe” werkstuk moet nog even wachten

De schaaldraaiguts krijgt flinke klappen van het hout waar de beitel dan weer wel en dan weer niet geraakt wordt. Maar toch komt er langzaam vorm in. Net als ik mezelf wat zelfverzekerder voel….knal! Een flits…..en tegelijk het licht uit. Ai….dit is vast niet de bedoeling. Snel zet ik de zekering in de stoppenkast weer goed.  Ik zet de draaibank weer aan, maar het licht gaat weer uit. Zekering omzetten…., maar telkens gaat het licht uit. Ik ruim op en besluit maandag een monteur te bellen. Mijn “onaffe” werkstuk moet nog even geduld hebben. Maar de poezenpuzzel van dochter is gelukkig wel af.

Houtelijke groet, Richard

Maar de poezenpuzzel van dochter is wél klaar.

Maar de poezenpuzzel van dochter is wél klaar.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder houtdraaien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s