Maandelijks archief: januari 2013

deWalt accutacker DC608, krachtpatser met veel bewegingsvrijheid (review deel 1)

Een grote doos wordt binnengebracht en  uitgepakt. Daarin zit weer een andere doos. De kleur herken ik. Oh, wacht eens. Het is de deWalt accutacker die onderworpen gaat worden aan een test…Fijn dat deWalt Benelux wil mee doen.

Snel wordt het welbekende gele karton  dat om de slagvaste koffer zit verwijderd. Ik open de koffer met twee snelsluitingen. De tacker wordt geleverd inclusief 2 NIMH accuus van 18 Volt en 2,6 amh. , een oplader, een veiligheidsbril en een uitgebreide handleiding. Daarnaast zijn drie dozen spijkers/brads beschikbaar gesteld. Van 35, 44 en 63 mm met een dikte van 16 GA

Machine en toebehoren keurig in koffer

Machine en toebehoren keurig in koffer

De geleverde spijkers

De geleverde spijkers

Snel en ongeduldig als ik ben haal ik het apparaat uit de doos en daarbij valt me gelijk op dat het gewicht me alleszins meevalt. De machine ziet er door zijn dikte wat bol en rond uit waardoor ik hem zwaarder inschat dan hij is. Ik denk dat de batterij het grootste deel van het gewicht uitmaakt. Aan handleidingen hebben we een hekel, dus eerst maar eens kijken of we er zelf uit kunnen komen. Het magazijn opent via een hefboom zoals dat eigenlijk bij iedere tacker  gaat. Ik leg een strook 44 spijkers in en sluit het magazijn. Een eiken plank  van 28 mm dikte klem ik in de bankschroef. Zodra de veiligheidspal op het hout wordt gedrukt begint de motor te lopen en gaan twee felle ledlampjes aan de zijkant van het apparaat aan. Dat is wennen als je een lucht tacker gewend bent. Ik haal de trekker over en een spijker wordt afgeschoten. Maar niet ver genoeg! De machine zit vast in het hout. Toch maar eens even eerst de gebruiksaanwijzing bekijken. Aan de voorkant zit een dekseltje dat geopend kan worden. Zo kan de machine los worden gemaakt van het hout. Ik probeer nog een keer nadat ook de lengte van de aanwezige spijkers is ingesteld op de machine. Er zit een draaiwiel met standen van 1 tm 6  met eveneens zes tussenstanden op het apparaat. Dat zou wel eens kunnen helpen.

Handig te openen deksel voor geblokkeerde spijkers

Handig te openen deksel voor geblokkeerde spijkers

Diepte instelling werkt uitstekend

Diepte instelling werkt uitstekend

De handleiding neem ik nu toch echt eerst door. En die is duidelijk en eenvoudig geschreven met duidelijke tekeningen. Niets mis mee. Daarna nemen we een 18 mm multiplex plank en schieten daar wat spijkers doorheen. Dat gaat goed en zonder vastlopers. Toch verloopt het naar mijn gevoel niet optimaal en ik ben nog niet echt onder de indruk. Regelmatig schiet het apparaat wel, maar zonder dat er een spijker uit komt. Ook mis ik de door mij veel gebruikte 20 mm spijkertjes. Deze schijnen niet te gebruiken te zijn in de machine van deWalt.  Hmmm…..

Spijkeren door 18 mm multiplex

Spijkeren door 18 mm multiplex

Dan krijg ik bezoek van mijn vertegenwoordiger in schroeven,brads en spijkers.  Zijn oog valt op de deWalt en de daarbij geleverde spijkers. Zijn conclusie is kort maar krachtig. Deze 16 GA spijkers zijn niet bedoeld voor een tacker die 18 GA  kan hebben. Het verbaast hem dat de machine überhaupt deze spijkers kan schieten zonder dat de hele boel vastloopt. Toch adviseert hij me om direct te stoppen met spijkers schieten omdat de machine daar overmatig van slijt. Beter is het de spijkers te gaan gebruiken die ik ook al gebruikte met mijn luchttacker. En dat gaan we deze week doen.

Wordt vervolgd!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Techniek

Lek

Een tijdje ben ik al zeer gebiologeerd en gefascineerd door de schone kunst van het vergulden. Niet dat ik nou zo’n bling-bling mannetje ben, maar het dodenmasker van Toetanchamon (niet verguld, maar massief geloof ik), de fantastische schilderijlijsten uit de 16e en 17e eeuw en de windhaantjes op de kerktorens hebben me van jongs af aan geboeid. Maar eigenlijk ben ik tegen de onzinnige winning van goud omdat daar veel  ellende, uitbuiting  en milieuverontreiniging bij komt kijken. Een enorm dilemma waarbij de weegschaal van de  morele plaatsbepaling per geval door mij wordt gehanteerd. Hoe principieel moet je zijn? Een originele antieke schilderijlijst die indertijd verguld is, kun je toch moeilijk restaureren met een goudverfje? Het bladgoud op een kerktorenhaan, uithangbord of wijzer van een stadsklok gaat wel 40 jaar mee. Als dat niet duurzaam is….

Ik volgde een dag cursus in Italie over polimentvergulden (zie een eerder blog https://meubeluniek.wordpress.com/2012/08/18/het-nuttige-met-het-aangename-verenigen-deel-1/ ) , bestudeerde een van een klant toegespeeld gekregen Duitstalige DVD en volgde onlangs een cursus bij Linova over vergulden met de Kölnische methode.

Polimentvergulden is de klassieke methode met verschillende krijtsoorten, dierlijke lijmen en poliment (een mengsel van diverse bestanddelen dat rood, geel of zwart is en waarop het bladgoud wordt gelegd) Hier gaat mijn interesse het meest naar uit omdat ik me graag verder wil bekwamen in allerlei klassieke restauratiemethoden uit pure kennislust.

De Kölner methode is een methode die werkt met een synthetische lijm die overigens uitstekend werkt, maar wat minder traditioneel is. Ook daarin wil ik graag meer ervaring opdoen.

Deze week trok ik de stoute schoenen aan. De aangeschafte dure gereedschappen en materialen moesten nu toch maar eens worden gebruikt . Ik besloot een lijstje, een lagenplank en een houten ornamentje te gaan vergulden.

Lijstje in de traditionele gessolagen

Lijstje in de traditionele gessolagen

Rood poliment (rode bolus) over de krijtlagen

Rood poliment (rode bolus) over de krijtlagen

De gessolagen (krijt met lijm) werden in een laag of negen aangebracht. De rode poliment kwam daar overheen. Het vergulden kon beginnen.  Het bladgoud is een 8000ste mm dik. 8000 blaadjes op elkaar zijn een mm dik. Een wonder hoe dat zo dun geslagen kan worden. Het zit in boekjes met 25 velletjes tussen een vloeipapiertje. Een goudblaadje blaas je op een verguld kussen met een klein gebalanceerd pufje. Mijn eerste pufje doet het goudblaadje volledig scheuren, verfrommelen en verpulveren, maar na de derde poging lukt het om een blaadje gaaf op het kussen te krijgen en nog redelijk vlak ook.

Derde poging. Een blaadje goud ligt op het kussenvan leer

Derde poging. Een blaadje goud ligt op het kussen van leer

Nu snijden met een goudmes. Dat gaat goed. Het goud wordt opgelegd maar niet erg kreukvrij. Ik maak me er nog niet erg zorgen om, want ook op de cursus DVD komt het goud er niet strak op te liggen. Dat komt vast straks wel goed. Wat me meer zorgen baart zijn de kleine gaatjes die ontstaan doordat de stukjes niet goed over elkaar heen zijn gelegd. Die gaatjes kunnen ook nog worden dichtgemaakt.

Niet erg kreukvrij....

Niet erg kreukvrij….

Naa aanduwen lijkt het toch aardig te zitten. De helft van de lijst kan worden voorzien van goud. Daarna is het op.

Na aanduwen lijkt het toch aardig te zitten. De helft van de lijst kan worden voorzien van goud. Daarna is het op.

Maar er is meer goud nodig dan ik had gepland en dus heb ik niet genoeg. Ik laat het werk voorlopig maar even rusten. Het ziet er nog niet perfect uit en als ik de volgende dag probeer het spul te polijsten, dan gaat dat niet goed. Maar het op een verguldkussen blazen van een blaadje goud heb ik na een keer of twintig toch behoorlijk onder de knie en dat is winst. Nu is het zaak te ontdekken waar “het lek” zit. Ik kan me herinneren dat ik ook zo’n “lek” had bij het politoeren in het begin. Dat lek is gedicht en ik heb er alle vertrouwen in dat ook het “verguldlek” ooit wordt gedicht. Maar als er iemand is die me daarbij wil helpen, houd ik me aanbevolen.

Excuses voor de slechte kwaliteit foto's. Ze zijn gemaakt onder lastige omstandigheden met mijn telefoon.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder meubelrestauratie, Techniek