De langste dag

Er zijn van die dagen dat alles klopt. De computer lijkt sneller op te starten, de senseo maakt betere koffie dan voorheen, de vogels fluiten en alles lijkt van een leien dakje te gaan. Meestal gaat het zo, maar met enige regelmaat heb je er van die andere dagen tussendoor.

Met enthousiasme begin ik aan de whisky kast die over een aantal weken in Amsterdam komt te staan. Het is een mooi authentiek vitrine meubel van het soort waar ik van houd. Met schuifdeuren en glas in die schuifdeuren. Gewoon van vurenhout, maar dat vormt geen belemmering. Ik behoor niet tot het soort meubelmakers die hiervoor zijn neus ophaalt. Een ontwerp waarover is nagedacht met passie en liefde en dat uiteindelijk geschilderd wordt, wordt niet mooier wanneer er een dure houtsoort voor wordt gebruikt. Van groter belang is de mate van nauwkeurigheid waarin het meubel gebouwd wordt. Kortom: “ik heb er zin in”.

De tekening ligt voor mijn neus. En die is een stuk beter dan sommige andere tekeningen die ik wel eens aangeleverd krijg. Maar toch moet erg goed worden nagedacht hoe de constructie wordt, want het is wel handig wanneer de afgesproken maten nog steeds zo zijn als het meubel klaar is. Door geen of op een verkeerde manier rekening te houden met materiaaldiktes bijvoorbeeld,  liggen afwijkingen in de maatvoering op de loer.  Verder moet er voldoende binnenruimte overblijven wanneer twee deuren langs elkaar schuiven. En vragen als: “loopt die deur tegen de zijkant of valt ie  achter een lat”? zijn vragen waarover ik me het hoofd breek. Alles moet gevisualiseerd worden. Een meubelfabriek heeft vaak productontwikkelaars in dienst die soms maanden met een uitdenkproces bezig zijn.

Na het denkwerk is het 10 uur. De winkel gaat open en het is voor mij koffietijd. Ondertussen twitter ik wat en check de mail. Als de koffie op is kan ik eindelijk de benodigde afmetingen zagen. Het is half 11. Panelen worden eerst op breedte gezaagd. De winkelbel gaat. Het is een inmiddels goede bekende die ik via twitter heb leren kennen. Moest in Meppel zijn en komt langs voor een bak koffie. Gezellig….! Even bijkletsen over varen, vrouwen en fotospullen. Van dat soort dingen. 11.30 Oeii..dat gaat snel met de tijd. Kan nog net even wat panelen afkorten. Bliksems…weer de bel van de winkel….Het is mijn eerste stagiair die bij mij 7 jaar geleden heeft stage gelopen. Onze dochter was 2 dagen eerder geboren toen hij kwam. Gezellig….!!! Leuk dat ie nog eens aankomt. Blijkbaar heeft ie het hier naar de zin gehad. Ik wordt door mijn telefoon geattendeerd op het feit dat genoemde dochter nu toch echt uit school gehaald moet worden. De oud stagiair loopt mee naar school.

We gaan eten en kletsen ondertussen wat. Om 13.00 uur brengt mijn vrouw onze dochter weer naar school. Dat kan net want ze heeft een uurtje pauze van haar werk en scheurt dus op de fiets heen en weer. De stagiair is inmiddels weer vertrokken.

Yesssss… Verder met de kast. Zagen, zagen, wiedewiedewagen. Dat gaat fijn. Even proberen wat tijd in te halen die vanmorgen is gemist…Fout! Klanten in de winkel die geholpen moeten worden met een goed advies. Het goede advies werpt zijn vruchten af want ze verlaten het pand met kleurstof  en ethanol om zelf alcoholbeits te maken.

Ik ontdek dat ik een denkfout heb gemaakt en beter toch de op 224,5 cm afgekorte panelen had kunnen afkorten op 232,5. Dat is jammer…! Stommm! Maar ach.. Dit hoort bij mijn productontwikkeling, en die te korte panelen, die komen vast wel weer een andere keer van pas. Nieuwe pakken en opnieuw beginnen. Ik heb nog best een paar uur tot het avondeten dus; de schade haal ik straks wel weer in. Hier maak ik wederom een denkfout eigenlijk geen denkfout, maar ik vergeet dat ik ook nog met onze dochter naar zwemles zou gaan. De schade inhalen lukt dus vandaag niet meer.

Het was een fijn dagje met leuke sociale contacten,  maar niet echt productief. Ach weet je er zijn van die dagen….! En het leuke is: morgen is er vast weer een dag, al is die vast niet zo lang als vandaag.

De langste dag met de minste productie

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

4 Reacties op “De langste dag

  1. We hadden de start van de bouw van onze kast even gemist, maar sinds gisteren is het dan zover, zoals we hier kunnen lezen. Spannend!!!

    We zijn uiteraard zeer benieuwd naar het eindresultaat, maar we hebben geen haast met de kast en wachten geduldig af. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet… 😉

    We houden de voortgang langs deze weg in de gaten.
    Richard, succes!!!

  2. sanneke

    En toch… ik denk dat het helemaal goed gaat komen met die kast, al duurt het misschien een dagje langer.

  3. keesknegjes

    Haha, een lange dag met als resultaat wat planken te kort zagen. Tja, misschien toch eerst in autocad tekenen?

    • Het maken van een uitgebreide autocad tekening vergt zoveel tijd, dat het voor veel unieke meubels (die niet in serie worden gemaakt) teveel tijd kost. Een dergelijke kast zou daardoor veel te duur worden. Vergeet niet: in grotere meubelfabrieken worden series gemaakt waar een lang traject van productontwikkeling aan vooraf gaat. Ook hebben ze vaak een of meerdere cad/cam tekenaars in dienst. Voor mij kan Sketchup in de toekomst wèl een oplossing zijn. Over een tijdje maar eens een cursus volgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s